عمومى انقلاب ، و ترسيم خطوط سياسى و نظامى و واگذارى مكاتبه و ارسال پيام به مناطق شيعهنشين عراق و خارج عراق به وى .
ب - پنهان داشتن جنبش و مخفى ساختن جريان آن ، از بيم آن كه مبادا سلطه از آن اطّلاع يابد بدين جهت موافقت كردند كه جريان را كاملا سرّى و پوشيده نگهدارند .
ج - گردآورى اموال و هدايا از جانب شيعيان براى خريد اسلحه و تجهيزات جنگى . خالد بن سعد تمام ثروت خود را اهدا كرد و همه را در اختيار انقلاب نهاد ، « 1 » همچنين ابو المعتمر كنانى تمام ثروتش را تقديم كرد « 2 » و عبد اللّه بن وال تميمى ، براى جمعآورى اموال و خريد اسلحه تعيين گرديد . « 3 »
د - تعيين وقت قيام ، تمام اعضاى كنگره بر آن شدند كه قيامشان در آغاز ماه ربيع الآخر سال شصت و پنج هجرى باشد و اين چهار سال دوران تهيّهء امكانات و آمادگى براى قيام باشد .
ه - محلى كه در آنجا جمع شوند و از آنجا بر ضد امويان قيام كنند ، جايى به نام نخيله باشد .
( 1 )
اظهار جنبش
همين كه زمان مورد اتّفاق فرا رسيد ، توّابين از كوفه بيرون آمدند ، و جمعيّتشان حدود چهار هزار نفر بود « 4 » و در نخيله به يكديگر رسيدند و با كاملترين تجهيزات مجتمع شدند ، اين جريان در سال شصت و پنج هجرى ، همان سالى كه طاغوت تبهكار يزيد بن معاويه به هلاكت رسيد و سپاه توّابين به كنار قبر امام حسين عليه السّلام رفت و يك شبانهروز در آنجا ماند در حالى كه بر امام بزرگوار درود مىفرستادند و طلب تحيّت و غفران مىكردند و مىگريستند و مىناليدند و
هامش
( 1 - 2 - 3 ) ابن اثير : 3 / 333 .
( 4 ) التّنبيه و الإشراف : ص 311 .