شستشوى گناهانشان پيدا نكردند جز پرداختن به يك انقلاب و خونخواهى امام حسين عليه السّلام ، اين بود كه شعار معروف خود « يا لثارات الحسين . . . » را سر دادند .
اين شعار حماسى در دلهاى شيعه ، بلكه در دل هر مخالف حكومت اموى ، حرارتى ايجاد كرد اينك ما به اختصار به اين انقلابى كه نشان تشيّع دارد و نخستين قيامى است كه شيعه در سرزمين غير تشيّع انجام داده به شرح ذيل مىپردازيم :
( 1 )
نخستين گردهمايى توّابين
توّابين نخستين جلسهء مشورتى خود را در منزل صحابى جليل القدر ، بزرگ شيعه ، سليمان بن صرد خزاعى تشكيل داد و در اين انجمن سخنانى از طرف رهبران جنبش گفته شد ، قبل از هر چيز ندامت و تأسّف خود را از تنها گذاشتن امام حسين عليه السّلام ابراز داشتند و اين كه اگر به خونخواهى او برنخيزند ، خود را در معرض خشم خدا قرار دادهاند ، تعداد شركتكنندگان در اين گردهمايى پيش از صد مرد از دليران و جنگجويان و بزرگان شيعه بودند ، « 1 » و اين جريان در سال شصت و يك هجرى اتّفاق افتاد ، « 2 » يعنى همان سالى كه امام حسين عليه السّلام در آن سال به شهادت رسيد .
( 2 )
قطعنامهء كنگره
كنگره به اجماع ، چند ماده بسيار مهم را به تصويب رساند كه دليل بر پختگى فكر سياسى اعضاى آن به شرح ذيل مىباشد :
الف - انتخاب سليمان بن صرد خزاعى به عنوان سرپرست جنبش و رهبر
هامش
( 1 ) طبرى : 2 / 1 / 499 .
( 2 ) طبرى : 2 / 1 / 506 .