سند آن را « م ح ز » رقم كند و همچنين آنچه اهم و در توضيح و تبيين مطلب اتم باشد ، در حاشيه نيز به رقم مذكور به ذكر آن بپردازد .
و از اطناب و اسهال احتراز نموده ، طريق اختصار و ايجاز را وجههء همّت سازد .
و گاه باشد كه متعرض شدن به بيان مطلبى به مقام ديگر انسب و اليق بوده ، سالك خامه ايستادگى ننموده ، ذكر وى را به آن موضع گذارد و آنجا كه توضيح و تبيين فقره و مطلبى پيش از آن گزارش يافته ، بار ديگر خامهء بيان به ذكر آن رطب اللسان نگردد و اگر چه در ترجمه و توضيح بعضى از ادعيه و اذكار نسبت به غير آنها چندان اهتمامى نبوده و ليكن فهميدن معانى هريك از فقرات دلنشين و دانستن مضامين عبارات دلپذير معصومين - سلام اللّه عليهم اجمعين - امرى است مطلوب مرغوب و از هريك ثمرهء تازه و بهرهء بىاندازه به حصول آيد » ( برگ 2 - پ ، 3 - ر ) .
و در پايان آورده است كه ترجمه را در « شب جمعه بيستم ماه مبارك رمضان سال 1116 از هجرت سيد عالميان ، در دار السلطنهء اصفهان ، در مدرسهء شيخ لطف اللّه » « 1 » پايان داده است . نسخهء آن به شماره 5214 در كتابخانهء آية اللّه مرعشى نگهدارى مىشود .
تحفة الاولياء در قصص الانبياء
اين اثر ترجمهء كتاب النور المبين از سيد نعمت اللّه جزائرى ( م 1112 ) است . مترجم آن سيد نور الدين بن نعمة اللّه جزائرى ( م 1158 ) فرزند مؤلف ، در مقدمهء خود مىگويد :
« و عالىجناب مغفرت مآب والد علامهام ، اعلى اللّه ذكره ، كتابى در اين باب موسوم به نور المبين فى قصص الانبياء و المرسلين تأليف نموده و به قدم اجتهاد ، طرف تتبع احوال خجستهمآل ايشان را از كتب معتبره پيموده ؛ و چون كتاب مذكور به لغت عربى سمت ترتيب و تأليف يافته ، دست مدارك كسانى كه به فهم آن لغت نرسيده ، از تناول موايد فوايدش قاصر بود و جمعى از برادران ايمانى و احباب روحانى . . . از اين فقير التماس نمودند كه اين كتاب مستطاب را به لغت فارسى ترجمه و نقل نمايد تا نفعش اتم و فهمش اعمّ بود . . . ؛ بناء على ذلك ، با وجود تفرق حال و پريشانى احوال و قلّت و بضاعت و عدم استطاعت شروع در آن نموده ، آن را به تحفة الاولياء در قصص انبياء موسوم ساخت » . وى سپس دربارهء سبك ترجمهء خود مىگويد : « و چون به هر لغتى ، عبارتى و بيانى مناسب است بر عادت دلايل مترجمين :
[ 1 ] به حل عبارات و ترجمهء فقرات اقتصار ننموده و در ترتيب فقرات و تقديم و تأخير كلمات پيرو اصل نگرديد .
هامش
( 1 ) . نك : گفتار « شيخ لطف اللّه و رسالهء اعتكافيه » ؛ در همين مجموعه .