نيست ، بخاطر فاطر اين بندهء محتاج به عفو بارى جمال الدين محمد بن حسين خوانسارى رسيد كه آن را به زبان فارسى ترجمه نمايد تا همگى طوايف انام از خواص و عوام از آن محفوظ و بهرهمند گردند ؛ بنا بر آن ، اقدام بر آن نموده ، به ترجمهء آن اكتفا نمود و ادعيه را نقل كرده ، ترجمهء آن را در تحت آن قلمى گردانيد . وى دربارهء روش كار خود چند نكته را يادآور شده است :
[ 1 ] در هرجا كه احتياج به توضيحى بود ، خواه از فقرات دعا و خواه از ترجمهء كلام شيخ ، در حاشيهء آن ، توضيح آن نمود .
[ 2 ] و همچنين آنچه مسائل خلافى در اين كتاب مذكور شده ، نقل اقوال علما در آنها و ترجيح هر طرف كه به اعتقاد فقير ترجيح داشته ، در حاشيهء قلمى شده .
[ 3 ] و آنچه شيخ رحمة اللّه در توضيح بعضى فقرات ادعيه قلمى نمودهاند ، بعضى به عبارتها ترجمه شده ، در حاشيه نوشته شده و سند آن « ش » رقم شده و بعضى ديگر مضمون آن در طى بعضى حواشى از شيخ نقل شده و سخنان ديگر بدان الحاق شده و از سخنان شيخ چيزى از اين دو قسم بيرون نرفته ، مگر قليلى از افادات كه ترك نمود ذكر آنها را به جهت آن كه مناسب اين ترجمه و آنچه غرض از وضع آن بود ، نمىدانست .
[ 4 ] و همچنين هرجا كه در كلمات شيخ به اعتقاد اين فقير خللى بود ، در حواشى اشاره به آن نمود ، مگر بعضى مواضع كه ذكر آن نيز مناسب اين ترجمه نبود .
[ 5 ] و آنچه حواشى اين فقير است ، سند آن « جم » رقم شده .
وى در ادامه يادآور شده است كه كتاب را به شاه صفى تقديم كرده است ( تا برگ 9 - پ ) . نسخهء بسيار زيباى اين ترجمه ، به شمارهء 819 در كتابخانهء آية اللّه مرعشى نگهدارى مىشود .
عروة النجاح
ترجمهء ديگر مفتاح الفلاح از ملا محمد شريف بن احمد بن سديد شيعى گيلانى ( 1087 ) است كه با عنوان عروة النجاح شناخته مىشود . مترجم در مقدمه ، با اشاره به اهميت كتاب و نقل حكايتى دربارهء اين كه كسى از صلحا حضرت رسول صلى الله عليه و آله را خواب ديده و آن حضرت بشارت چنين تأليفى را به وى داده است ، مىنويسد : « اما چون اين كتاب به زبان تازى تأليف يافته و هم در بعضى از مواضع تعقيب و غيره به فصول سابقه يا لاحقه ، احترازا عن التكرار ، حواله شده است و تفتيش فصول و تقليب اوراق عندليبان گلشن عبوديت را فىالجمله از نهضت و نشاط و حضور و انبساط مانع بود ، در عصر دولت و كامرانى . . . شاه سليمان الصفوى الموسوى . . . كه پيوسته خاطر اشرف به اقامت مراسم دين