نيز كه از يكى از كتابهاى جدلى معروف شيعه صورت گرفته ، به شاه طهماسب صفوى تقديم شده است . « 1 »
وسيلة النجاة در معرفت اعتقادات
ترجمهء ديگر زوارهاى ، با عنوان بالا ، ترجمهء رسالهء اعتقادات شيخ صدوق است . وى در مقدمهء مىگويد : « ليكن چون آن مرتبه به كلمات فصيحهء عربى بود ، بعضى از اخوان دينى و خلّان يقينى استدعا نمودند از فقير حقير . . . علىّ بن حسن زوارهاى - غفر اللّه ذنوبه و ستر عيوبه - به جهت فايده ، آن را به لسان فارسى مترجم سازد بر طريق اختصار كه انسب است براى استظهار . اجابة لمسئولهم ، شروع نمود در ترجمهء آن كه تسميه يافته بوسيلة النجاة در معرفت اعتقادات ( برگ 68 نسخهء 3048 مرعشى ) .
خلاصة المناقب
شرحى است فارسى از زوارهاى بر قصيدهء ميميهء شرف الدين بوصيرى ( م 694 ) كه در مدح حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله سروده و مشهور به الكواكب الدّرية فى مدح خير البريّة است . ( فهرست مرعشى ، ج 4 ص 255 ) وى در مقدمه ، با ستايش از اين قصيده كه به ترجمه و شرح آن پرداخته ، مىنويسد « در اين صحيفه كه بر خلاصة المناقب موسوم است ، در بعضى ابيات كه اشارات به نوعى از حكايات و واقعات است درو ، ايراد نمود بر وجهى كه قريب الفهم بود بعون اللّه و عنايته » ( برگ 5 - پ ) از اين كتاب در ذريعه ياد نشده است ؛ اما نسخهء آن به شمارهء 1462 در كتابخانهء آيت اللّه مرعشى موجود است . در پايان گفتنى است كه زوارهاى كتابى با عنوان نشر الامام در ترجمهء كتاب الامان ابن طاوس دارد . « 2 »
ترجمهء مصباح الفلاح
مفتاح الفلاح كتاب مشهورى در دعا ، از دانشمند نامى اين دوره ، شيخ بهايى است . وى همراه پدرش به ايران آمد ، به تدريج با فارسى آشنا شد و همزمان به دو زبان مىنوشت و مىسرود . متن فارسى معروف وى ، جامع عباسى نام دارد كه در فقه است .
دو ترجمه از مفتاح الفلاح را مىشناسيم . نخست ترجمهء آقا جمال الدين محمد بن حسين خوانسارى عالم بنام عصر شاه سلطان حسين صفوى است . وى در مقدمه ، پس از اشاره به كتاب ، دربارهء ترجمهء خود مىنويسد : « ليكن چون به زبان عربى سمت تحرير يافت و جمعى را كه لغت فارسى مأنوس و مألوف بوده باشد ، از آن چندان تمتّع و بهره ميسّر
هامش
( 1 ) . حسينى ، سيد احمد ، فهرست نسخههاى خطى كتابخانهء آية الله مرعشى ، ج 3 ، ص 261
( 2 ) . آقابزرگ ، ذريعه ، ج 24 ص 158 ؛ دانشپژوه و . . . فهرست نسخههاى خطى كتابخانهء ملك ، ج 5 ص 205