را يافته برآورده و نگاه كرده و بعد از ن جواب سلام ايشان را داده مىگويد كه عليكم السلام » ! ( برگ 16 پ )
خاطراتى از سفرهاى افندى
افندى مىگويد كه « آنچه اين فقير خاكسار درين اسفار در بلاد مخالفان . . . از ملاقات اكثر قضات اين اهل ادبار مشاهده نموده ، صد بدتر از اين است كه الحال شمّهاى از آن درين مكان نقل شده » است . پس از آن به اين نظر فقهى آنها اشاره كرده كه خواندن نماز جماعت را پشت سر هر فاسق فاجرى جايز مىدانند و بنابراين ، درستى ماجراى شراب ، چندان بعيد نمىنمايد . پس از آن ادامه مىدهد : « اين بىبضاعت خود نيز مكرر اين اوضاع را در ولايت مخالفان مشاهده نموده كه شخصى كه خود متصل اوقات در حضور مردم مشغول به طنبور زدن و يا به ساير فسوق مىبوده ، خود باز در وقت نمازها از جاى خود بر مىخواسته و به جهت ايشان پيشنمازى مىكرده و حتى آن كه ، يك روزى اين فقير خودش در سفر حج اول در مدينهء طيبه به جهت رفع حاجتى به خانهء ينكچرى آقاسى يعنى قوللرآقاسى و تفنگچى آقاسى آنجا وارد شده و ينكچرى آقاسى مذكور خود در آن حالت مشغول قماربازى خود مىبوده و آخر خودش باز به جهت امامت نماز جماعت ، بعد از خواب نشستهء خود ، با وجود عدم وضو برخاسته و اقدام بر پيشنمازى مردم براى نماز مردمان كرده ، و به همان وضع و طريقه و رويه مستمريهء خود ، در باقى نمازهاى باطل خودشان نماز شام را به تقديم رسانيده . و اين بندهء مسكين نيز به تبعيت ايشان ، در آن مكان لاعلاجى از راه تقيّه و ترس ، در عقب اين پيشنماز كذايى ، اداى نماز شام خود نموده با وجود آن كه اين بنده نيز خود وضويى نداشته و شرعا در نزد شيعه بىوضو نماز را هرچند كه آن نماز به عنوان تقيّه از مخالفان نيز بوده باشد كه كردن آن قسم نمازى بىوضو حرام مىباشد ، نهايت از ترس آنكه مبادا هرگاه اين فقير به جهت تهيه وضو ساختن از آنجا بيرون رود و ايشان را گمان اين مىشده باشد كه اين فقير از نماز جماعت ايشان فرار كرده و به اين جهت به بلايى گرفتار شود ، فقير خود لابد شده ، آن نماز خود را بىوضو كرده و مع هذا آفتاب نيز هنوز خوب غروب نكرده بود و با وجود اين مراتب ، از راه تقيّه از سنيان ، موافق طريقهء باطلشان بر روى اصل همان قالى نحس نجس ايشان سجده نيز كرد و در عقب اين چنين پيشنمازى ، اداى نماز شام خود نموده ، مجملا چنين نماز اعلاى خوب با آداب درستى كه در آن شب از اين بنده سر زده بود ، مگر بندگان . . . مرتبهء ديگر خود زنده شده ، خودش شبيه اين چنين نماز كامل صحيحى را به تقديم رساند و ليكن آخر الامر اين فقير حقير خود در خانهء خود بعد از مراجعت از آن مجلس . . . همين نماز شام خود را در خلوت اعاده نمود . » ( برگ 18 پ - ر ) .