يُورِثُها مَنْ يَشاءُ
« 1 » منشور فايض النور ايالت مملكت خراسان از سر حدّ سمنان تا اقاصى طخارستان به اسم سامى [ 145 ب ] و لقب نامى شاهزادهء زيبندهء تاج و لوا ابو النصر سام ميرزا مرقوم گردانند ، و ايضا نشان واجب الاذعان نفاذ امر و جريان حكم دورميش خان در آن ولايت به توقيع وقيع
إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ
« 2 » رسانند .
چون توهّم آن بود كه امير خان سالك طريق خلاف گرديده در تيه غوايت عصيان سرگردان گردد يكى از بندگان درگاه خلايق پناه نزد نوّاب دورميش خان كه در النگ خرقان اقامت داشت رفته عيان نمود كه حكم هميون بر اين موجب صادر گشته كه موكب عالى خانى با نوّاب زينل خان بر سبيل استعجال به جانب خراسان شتابد و تا زياده از اين اختلال به احوال خراسانيان راه نيابد ظلال نصفت و رعيّتپرورى بر مفارق متوطّنان آن ديار مبسوط دارد . امتثالا لأمره الأعلى نوّاب دورميش خان انگشت قبول بر ديدهء اطاعت نهاده رايت توجّه بدان صوب مرتفع گردانيد . و چون موهم آن بود كه امير خان از توجّه موكب دورميش خان گردن از طوق اطاعت پيچيده سالك سبيل عصيان گردد در اثناى طىّ مسافت نوّاب دورميش خان مكاتيب محبّتآسا به امير خان در قلم آورده به مضمون آنكه : « ايالت خراسان به دستور سابق به آن جناب متعلّق است و ما جهت استمداد متوجّه آن جانبيم » و اين مكاتيب مصحوب حسين بيگ برادر قاسم بيگ مهردار و اسحاق بيگ و شيخ بنياد بيگ به دار السّلطنهء هرات ارسال داشت .
چنانچه سابقا ذكر يافت ايشان آن نوشته را به امير خان داده ، امّا خاطر وى از آن نوشته اطمينان نپذيرفت و به بهانهء يورش قندهار در ركاب فلك انتساب شاهزادهء كامياب به صوب سبزوار رايت عزيمت برافراشت و در اواخر ماه رجب سنهء مذكوره منزل پل مالان از فرّ نزول دورميش خان و زينل خان لطافت رياض رضوان گرفت . روزى ديگر سادات و قضات و اشراف و اعيان و اهالى و موالى تحف اخلاص بر كف نهاده زبان بهجت بيان به دعاى دوام دولت نوّاب خانى گشادند و به وساطت افضل البلغا و افصح المتكلّمين « 3 » مولانا اميدى رازى به عزّ دستبوسى فايز گرديدند . [ 146 الف ] و روزى ديگر باغ جهانآراى از يمن نزول
هامش
( 1 ) اعراف : 128 .
( 2 ) ص : 26 .
( 3 ) ف : و افصح المتكلمين : حذف .