( 1 )
مناجات امام در بيت الحرام
از امام زين العابدين عليه السلام مناجات فراوانى در بيت الحرام به يادگار مانده است كه در دلهاى تاريك شب با خداى خود راز و نياز مىكرد ، از جمله مناجاتهاى زير است :
( 2 ) 1 - محمد بن ابى حمزه نقل كرده ، مىگويد : على بن حسين عليهما السلام را در صحن كعبه در حال نماز ديدم ، آن قدر قيام را طولانى كرد كه گاهى به پاى راست و گاهى به پاى چپش تكيه مىكرد ، آنگاه شنيدم كه با صداى بلند مىگريست و با پروردگارش مناجات مىكرد و مىگفت :
« يا سيّدى تعذّبنى و حبّك فى قلبى ؟ ! أما و عزّتك لتجمعنّ بينى و بين قوم طالما عاديتهم فيك . . . » « 1 »
« اى مولاى من ، آيا با وجود محبت تو در دلم مرا عذاب مىكنى ؟ ! هرآينه به عزّت و جلالت سوگند كه اگر چنان كنى و مرا با مردمى جمع كنى كه از دير زمانى به خاطر تو با آنان دشمنى ورزيدهام . . . »
در اين مناجات كوتاه امام عليه السلام از درجهء توجّه خاص خود و تضرع به درگاه خداى متعال پرده برداشته در حالى كه از پيشگاه او درخواست عفو و رضوان مىكند .
( 3 ) 2 - اصمعى نقل كرده است ، مىگويد : اطراف خانهء كعبه طواف مىكردم ناگاه جوانى را ديدم كه به پردهء كعبه آويخته و چنان با عبارات حزينى سخن مىگويد كه سراسر دلها را به خود جلب مىكند ؛ عرض مىكند :
« نامت العيون ، و علت النجوم ، و أنت الملك الحي القيوم ، غلقت
هامش
( 1 ) كافى : 2 / 579 .