امام عليه السلام نگاهى به او كرد ، فرمود :
« همچون بنى اسرائيل در ميان آل فرعون گذرانديم كه پسران ايشان را مىكشتند و زنانشان را اسير مىكردند ، اى منهال ! مردم عرب بر عجم افتخار مىكرد كه محمد ( ص ) از عرب است و مردم قريش بر ساير مردم عرب مباهات مىكرد كه محمد ( ص ) از ايشان است ، ما كه اهل بيت آن بزرگواريم ، در ميان اينان ، كشته و پراكندهايم پس ( ما راضى به رضاى الهى بوده و مىگوييم : ) انا للّه و انا اليه راجعون . . . » « 1 »
براستى كه پيامبر گرامى اسلام ريشه و منبع اصلّى شرافت امت عرب بوده و اوست كه زندگى شرافتمندانه را براى ايشان ترسيم كرد و بزرگترين دولت و والاترين حكومت را براى اين امت بنيان نهاد ، آيا پاداش عمل او اين بود مردم قريش كه به وجود حضرت محمد ( ص ) افتخار مىكردند كه پيامبر از آنهاست ، اكنون بايد فرزندان او را بكشند و ريشهء آنان را از بيخ و بن بركنند و زنانشان را اسير كنند !
( 1 )
عذرخواهى طاغوت از امام
وقتى كه مردم به خاطر كشتن ريحانهء رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - يزيد را زياد ملامت كردند و اعتراضات روزافزون گشت ، يزيد ، امام زين العابدين عليه السلام را خواست و شروع كرد به عذرخواهى و مسئوليت تمام جنايات را به گردن پسر مرجانه انداخت و گفت :
« خداوند پسر مرجانه را لعنت كند ، به خدا سوگند كه اگر من به جاى او بودم ، پدرت هر پيشنهادى مىكرد ، قبول مىكردم و تا آنجا كه مىتوانستم
هامش
( 1 ) حياة الامام الحسين : 3 / 291 .