قريش كه بر روى زمين پا نهادهاند و نخستين كسى كه از مؤمنان ، خدا را لبيك گفت و سر در اطاعتش نهاد و پيشگام سابقين و درهم شكنندهء تجاوزگران و بنيانكن مشركان و تيرى از جانب خدا بر ضدّ منافقان و زبان حكمت عابدان ، يارى كنندهء دين خدا و ولى امر الهى و بوستان حكمت خداوندى ، و منبع علم خدا ، جوانمرد ، بخشنده ، بزرگوار ، پاكيزه ، از سرزمين بطحاء ، راضى به رضاى خدا و مورد رضاى پروردگار ، پيشاهنگ ، رادمرد ، شكيبا ، بسيار روزهدار ، پاكيزه و استوار ، دلاور ، پربخشش ، برندهء ريشهء ستمگران ، از هم پاشندهء گروههاى مخالف از همه كس مهربانتر و بخشندهتر و زبانآورتر و مصممتر ( در برابر دشمنان ) و از همه كس سرسختتر بود ، شير دلاور ، و ابر پرباران . در ميدانهاى جنگ دشمنان را درهم مىشكست و همچون تندبادى دشمنان را بسان خار و خاشاك از هم مىپاشيد ، شير سرزمين حجاز و صاحب معجزات و سپهسالار عراق ، امامى كه امامتش منصوص و از روى شايستگى بود ، مكى ، مدنى ، ابطحى ، تهامى و جنگجويى كه در عقبه و بدر و احد حاضر بود و در بيعت شجره حضور داشت و مهاجرت كرد ، سرور مردم عرب و شير ميدان كارزار ، وارث مشعر و منى و پدر دو سبط پيغمبر ؛ حسن و حسين ، مظهر عجايب و پراكندهساز سپاهيان زبده و برق جهنده و نور شتابان ، شير پيروز حق و خواستهء هر جوياى حقيقت و بر هر پيروزى پيروز ، اين شخص جد من على بن ابى طالب است ، ( 1 ) منم فرزند فاطمهء زهرا منم پسر بانوى زنان ، منم پسر طاهرهء بتول ، منم پسر پارهء تن رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلم - « 1 » منم فرزند آن كه به خون آغشته شد ، منم پسر سر بريدهء صحراى كربلا ، منم فرزند آن كه جنّيان روى زمين و مرغان هوا بر او نوحهسرايى كردند . . . » « 2 »
هامش
( 1 ) حياة الامام الحسين : 3 / 387 .
( 2 ) نفس المهموم : ص 242 .