سبوكشان خمخانهء تلميذش ، با ابو على « 1 » ، بنو قابيا [ 1 ] « 2 » ، و سر جوش فضل دانشوران ، در حذاء [ 2 ] « 3 » بحر قلاس « 4 » فضايلش ، مشتى كف
« فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رابِياً »
« 5 » . قلم بنانش انگشتنما در معجز نگارى ، و قلامهء « 6 » قلمش ، هلالآسا ، براعت استهلال « 7 » از صنع بارى .
لقاطه « 8 » و لفاظهء « 9 » طبع نقّادش « 10 » ، روايق « 11 » الفاظ بلغاء ، و فضاله « 12 » و قصالهء « 13 » ذهن نقّافش « 14 » روايع « 15 » افضال فضلاء . خامهء دقايق دقيقهيابان ، حفاله « 16 » و نخالهء « 17 » منخل « 18 » خامهاش ، و نفايس نتفهء « 19 » سخنوران ، نتافه « 20 » و نسافهء « 21 » منجل « 22 » كلك مشكينختامه « 23 » .
هامش
[ 1 ] - عت ، نبوقائيا . نو ، نبوق بيا .
[ 2 ] - عت ، خذا .
( 1 ) - ابن سينا .
( 2 ) - گردآيندگان در ميخانه ( ر ب ) . هم پياله .
( 3 ) - برابر ، مقابل .
( 4 ) - بسيار آب كفكانداز .
( 5 ) - پس برداشت سيل كف را بر زبر ( از آيهء 18 سورهء رعد ) .
( 6 ) - تراشهء ناخن و جز آن ( ر ب ) . تراشهء قلم . و هلالآسا ، تنها با تراشهء ناخن مناسب است .
( 7 ) - اين صنعت متفرع است بر حسن ابتدا و آن چنانست كه ابتداى سخن مناسب با مقصود بود . ( لغد . ذيل استهلال از هنجار گفتار ) .
( 8 ) - هر چيز بىبهاى از زمين برگرفته .
( 9 ) - آنچه از دهان بيرون اندازند . ( ر ب )
( 10 ) - مبالغه از نقد ، سرهكنندهء درم . ( ر ب ) . جداكنندهء سره از ناسره .
( 11 ) - ج رائق ، خوب .
( 12 ) - و بفتح اول نيز ، زايد مانده از هر چيزى . ( ر ب ) .
( 13 ) - دانهها كه از گندم جدا كنند ، هنگام پاك كردن آن . ( ر ب ) .
( 14 ) - و بر وزن كتاب نيز ، دورانديش . ( ر ب ) .
( 15 ) - ج رائع ، خوش منظر .
( 16 ) - سبوسهء هر چيز . ( ر ب ) .
( 17 ) - بر وزن و معنى حفاله .
( 18 ) - پرويزن ، غربال . ( ر ب ) .
( 19 ) - به انگشت برچيده از گياه و جز آن . ( ر ب ) . گلچين دانش .
( 20 ) - و بفتح و كسر حرف اول نيز موى بركندهء افتاده ( ر ب ) .
( 21 ) - آنچه بر افتد از باد بر دادن گندم . ( ر ب ) .
( 22 ) - داس .
( 23 ) - ختام .