تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 18

مساهمون:

ص١٨
و السّلام « 1 » و السّلام . و بعد چون عنوان‌نويسان ، نشان ذىشان
« خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ »
« 2 » منشور ذات بدايع نشان « الفاضل الفاصل [ 1 ] الباذل « 3 » البازل « 4 » الفارع « 5 » البارع « 6 » و الصّيدق « 7 » الاشدق « 8 » المصدع « 9 » المصطع « 10 » اللّوزعيّ « 11 » البلتعيّ « 12 » و الوعوعيّ « 13 » اليلمعيّ « 14 » الفالق « 15 » النّحرير « 16 » ، و الحبر « 17 » الخبر « 18 » الخبير [ 2 ] ، الفائق « 19 » في التّحبير « 20 » و التّحرير ، المتبحّر « 21 » المتمهّر « 22 » الّذى لدى « 23 » تلاطم يمّ « 24 » فضائله الطّمطام « 25 » طمطم « 26 » ، و عند لجّة « 27 » بحر تبحّره غطماط « 28 » اللجّي « 29 »
هامش
( 1 ) - عت ، فاضل . ( 2 ) - عت ، و البحر الخيبر الخبير . ( 1 ) - شارحان اين كلمه را پشت دست معنى كرده‌اند ، ليكن در قواميس عربى كه در اختيار داشتم چنين معنى يافت نشد . سلامى بضم اول و مقصور بمعنى استخوان انگشتانست . جمع آن سلاميات . شايد همين كلمه را تصحيف كرده و بدين معنى به كار برده . ( 2 ) - آفريد آدمى را و آموخت او را بيان ( سورهء الرحمن آيهء 3 و 4 ) . ( 3 ) - افا ، بخشنده . ( 4 ) - مرد تجربه‌گار ( نف ) آنكه رأى وى يكسو باشد ( ر ب ) ، مصمم . ( 5 ) - افا ، برتر به بزرگى ( ر ب ) . ( 6 ) - افا ، فاضل كامل ( ر ب ) . ( 7 ) - امانت‌دار و معتمد عليه ( ر ب ) . ( 8 ) - بليغ ( ر ب ) . ( 9 ) - خطيب مصدع ، بليغ . و رجل مصدع ، رسا در امور . ( ر ب ) . ( 10 ) - فصيح و بليغ ( نف ) . ( 11 ) - تيزرأى . ( 12 ) - زبان‌آور فصيح ( ر ب ) . ( 13 ) - زيرك خوش طبع تيزبين . وعوع ، خطيب سخن‌آور ( ر ب ) . ( 14 ) - مرد تيزخاطر روشن خرد . ( ر ب ) . ( 15 ) - افا ، شكافنده . آفريننده . ( ر ب ) . ( 16 ) - زيرك ، ماهر ، دانا ، آموزگار . تيزخاطر . بصير در كارها . ( ر ب ) . ( 17 ) - دانشمند ( ر ب ) . ( 18 ) - آگاه . ( ر ب ) . ( 19 ) - پيش افتاده ، برتر ، پيشى جسته . ( 20 ) - مص باب تفعيل ، نيكو نوشتن خط . ( 21 ) - افا ، از باب تفعل ، بسيار علم . ( 22 ) - ماهر . رسا . ( ر ب ) . ( 23 ) - نزد ، مقابل ، پيش . ( 24 ) - درياى بزرگ . ( ر ب ) . ( 25 ) - درياى بزرگ . ( ر ب ) . ( 26 ) - اين كلمه در نسخهء ط ، انباشته معنى شده و در نو ، انباشته و نابود و در عت ، سيخ فيه ( ؟ ! ) . طمطم بكسر هر دو طاء ناسره‌گوى و غير فصيح معنى شده . ( رب . لغد ) و شايد مؤلف از آن ساكن و خاموش اراده كرده باشد . ( 27 ) - ميانهء آب دريا و معظم آن ( ر ب ) . ( 28 ) - موج پى در پى آينده ( ر ب ) . ( 29 ) - درياى بسيار آب ( ر ب ) .