و نغص « 1 » دريابند « أكبّره باصغرىّ [ 1 ] « 2 » رايدا « 3 » زائدا كبيرا كثيرا » .
سپس سپاس و ستايش غاديه « 4 » و رايحه « 5 » ، رايحهء « 6 » رابحهء « 7 » اثنيهء « 8 » رايجه « 9 » ، و فايجهء [ 2 ] « 10 » فايحهء « 11 » فايجه « 12 » كه از تنسّم قبول « 13 » آن ، اكمام « 14 » قبول « 15 » ، تبسّم پذيرد ، و نفحات « 16 » مسكيّة النّسمات « 17 » تسليمات بىشمار « 18 » كه از هزّت « 19 » شمايل « 20 » نافه ثمار « 21 » آن خلوات « 22 » و جلوات [ 3 ] « 23 » ملك و ملكوت « 24 » تا روز شمار « 25 » ، شمايل شمّامهء « 26 » عنبر گيرد ، شايستهء ضريح « 27 » ضراحآساى « 28 » حضرت صريخالامّهايست « 29 » كه از كتابهء « 30 » داخول « 31 » آستانش كريمهء
هامش
[ 1 ] - نو ، باصغران .
[ 2 ] - نو ، فاتحه ، عت ، ندارد .
[ 3 ] - مج ، جلوات و خلوات .
( 1 ) - تيرگى .
( 2 ) - اصغران : دل و زبان ، رك تعليقات .
( 3 ) - خواهنده .
( 4 ) - بامداد ( لغتنامه نقل از غياث ) .
( 5 ) - از رواح شبانگاه به جائى شدن و مصنف اين كلمه را بمعنى شب يا شبانه به كار برده ولى چنين معنى يافت نشد .
( 6 ) - بوى خوش .
( 7 ) - افا از ربح ، سودمند ، پرسود .
( 8 ) - ج ، ثنا .
( 9 ) - تأنيث رايج .
( 10 ) - گروه ( ر ب ) .
( 11 ) - خوش بوئى ( ناظم الاطباء ) .
( 12 ) - در بعضى نسخ وسيع معنى شده . در كتب لغت ، معنى فراخى ميان دو كوه است . شايد مائجه است از موج و يا زائد است چنان كه در نسخهء عت .
( 13 ) - باد صبا ( رب . المنجد ) .
( 14 ) - ج كم ، غنچه .
( 15 ) - پسنديده ( نف ) .
( 16 ) - ج نفحه ، بوى خوش .
( 17 ) - تركيب وصفى ، مشكدم .
( 18 ) - شماره ، مثل و مانند ( برهان ) و هر دو معنى مناسب است .
( 19 ) - جنبيدن ، جنبش .
( 20 ) - ج شمال ، باد معروف
( 21 ) - ج ثمر ، ميوه .
( 22 ) - پنهانيها .
( 23 ) - آشكاراها .
( 24 ) - ملك بضم اول عالم شهادت است از محسوسات طبيعى و ملكوت بفتح اول و دوم ، عالم غيب است مختص بارواح و نفوس ( تعريفات ) .
( 25 ) - قيامت ، رستخيز .
( 26 ) - هر چه بويند از بويهاى خوش . ( المنجد ) .
دستنبو ، و در فارسى به تخفيف هم آمده .
( 27 ) - گور ( ر ب ) خانهاى كه از چوب يا نقره يا فلز ديگر مشبك سازند و بر قبر يكى از بزرگان دين نهند .
( 28 ) - بيت المعمور كه خانهايست در آسمان چهارم مقابل كعبه ( لغتنامه از رب ) .
( 29 ) - فريادرس .
( 30 ) - كتيبه .
( 31 ) - درگاه پادشاهان . سكويى كه بر درگاه بزرگانست ، نشستن را ( برهان ) .