تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 8

مساهمون:

ص٨
و ازهار « 1 » ملبّس بملابس « 2 » گلبندى « 3 » و بوته‌دار و مشوّف [ 1 ] « 4 » به عقود « 5 » جمان « 6 » آبدار ، در چمن ، چمان گشتند . دامن راغ « 7 » ممرّد « 8 » و باغ مورّد « 9 » از ذيل « 10 » اختراعش طرفى « 11 » شد و الف سرو آزاد و باء بيد و دال دلب « 12 » و عين عرعر « 13 » از كتاب گلستان ابداعش « 14 » حرفى . چنار از هر ورق دست نياز « 15 » بسوى او باز كرد و پنج انگشت « 16 » از هر شاخ ، انگشت شهادت « 17 » به وحدانيّتش دراز . نخل باسق « 18 » در سرزمين عشقش پاى در گل آمد . و رطب « 19 » رطب از حسرتش خسته‌دل . من مطالع الاغصان طلع الطّلع و زهر الزّهرة و النّور زهرة نور زهرة الزّهراء من السّماء الشّماء . و من القضب [ 2 ] الزبرجديّة تلألأت اللآلى البيضاء و اليواقيت الحمراء ، تلألؤ الدرر الدّرارى اللّامعة و لآلى النّجوم النجميّة النّاجمة ، من الاطباق
هامش
[ 1 ] - نو ، مشوت . [ 2 ] - اين عبارت در بسيارى كلمات در هر سه نسخهء مغشوش و مغلوط است . ( 1 ) - ج زهره شكوفها . ( لغت‌نامه ) . ( 2 ) - ج ملبس جامه و پوشش ( ر ب ) . ( 3 ) - نوعى از تافتهء ابريشمى . ( حاشيهء نسخهء نو ) . حرير نازك ( ط ) در بروجرد و اطراف آن گلبندى ، لچك ابريشمى و دستمال ابريشمى را گويند . ( 4 ) - امف از باب تفعيل مزين ، آراسته ، شوف الجارية : زينها ( المنجد ) . ( 5 ) - ج عقد ، گردن بند ( 6 ) - مرواريد ( ر ب ) . ( 7 ) - مرغزار و صحرا ( برهان ) . ( 8 ) - امف باب تفعيل صاف ، هموار . ( رب . تاج العروس ) . ( 9 ) - امف باب تفعيل ، پرگل . توريد گل كردن درخت است . ( ر ب ) . ( 10 ) - دامن . ( 11 ) - گوشه و كنار و بين كلمات دامن و ذيل و گوشه جناس اضمارست . ( 12 ) - چنار . ( 13 ) - در الف سرو آزاد و باى بيد و دال دلب و عين عرعر لفظ ابداع بدون الف كه مكرر است تمام مىشود ( حاشيهء نسخهء نو ) ( 14 ) - مص باب افعال نو پديد آوردن ، آفرينش ( لغت‌نامه ) . ( 15 ) - دست نياز استعارهء تخييله است از برگ چنار كه پنجه را ماند . رك . تعليقات . ( 16 ) - يا پنجشكست نام نباتى است كه آن را دل‌آشوب خوانند و بوته و درخت آن در كنار رودخانه‌ها رويد و برگ آن مانند برگ شاهدانه باشد . . . ( برهان ) . ( 17 ) - سبابه ، انگشت پس از ابهام . ( 18 ) - بلند . رك تعليقات . ( 19 ) - خرماى تر ( ر ب ) خرما كه آب در آن آمده باشد و نارسيدهء آن بسر است و چون رطوبت آن برود تمر نامند .