گر دامن همّت ز جهان برچينى * از نخل اميد خويشتن برچينى
بر روم اگر امير و گر برچينى * هر بذر كه كشتهاى همان برچينى
نوع ديگر : اى شقيق شفيق ميدان جاه را پرچاه ميدان ، و برقع ترفّع از روى آرزو [ 1 ] و هوس هوشپرداز پرداز [ 2 ] ، و هر [ 3 ] يوم از نوم پندار بيدار باش ، و پاس بساتين نشأتين « 1 » بدار [ 4 ] ، و بد از نيك بيك نظر بىبطر بشناس ، و به سپاس دادار دادآور عفوّ « 2 » غفور قوى « 3 » را قوىّ مشغول ساز ، و ساز هوا و هواجس را يكباره به كناره نه ، و با كرام باكرام و با خسان باحسان سلوك مسلوك دار ، و از عهدهء نفس بدراى بدر آى ، و لآلى اين سخنان « » « 4 » سحبانپسند بسند حقيقت پيوند را مانند در در گوش كش ، شايد در عوض از غوصگاه سعادت درّ نابى دريابى ، و رخت راحت به منزل رحب « 5 » مراد ، از ادناس « 6 » ظاهرى طاهر و برى برى « اقبل على نفساء بالادبار عنها [ 5 ] » « 7 »
هركس كه خداشناس شد آزاد است * از نيك و بد زمانه دايم شاد است
بر هستى خويش دل چه بندى چو حباب * بنياد وجودت كرهاى پرباد است
هامش
[ 1 ] - يو ، آرزوى آز .
[ 2 ] - ط ، بردار .
[ 3 ] - ط ، هر .
[ 4 ] - ط ، دارد بدار .
[ 5 ] - ط ، اضافه دارد : رباعى .
( 1 ) - دنيا و آخرت .
( 2 ) - بسيار عفوكننده . ( ر ب ) .
( 3 ) - ج قوه ، نيرو .
( 4 ) - سحبان بن زفر بن اياس وائلى از خطيبان مشهور عرب در جاهليت و اسلام ( م - 54 هجرى قمرى ) ( الاعلام زركلى ) .
( 5 ) - فراخ .
( 6 ) - ج دنس بفتح اول و كسر دوم ، چركناك .
( 7 ) - روآور به نفس خود به پشت كردن بدان ( روآور به نفس مطمئنهء خود به پشت كردن به نفس لوامه ) ( كلمات قصار . ناسخ ص 873 ) .