و عام متواتر ، و ساحيه « 1 » و سحساح « 2 » خطوب « 3 » و خطر بر ساحة و سحسح « 4 » ايران متقاطر بودى . اهالى نيز در اين بليّه تلبّث « 5 » و به ليت و لعلّ « 6 » مترجّى « 7 » زمان فرج و فرح بوده و به حكم
« وَ اصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ »
« 8 » بشدّت صبر « 9 » جور ، مثابرت « 10 » و به تلخى صبر « 11 » اصطبار « 12 » مصابرت « 13 » مىكردند « كاد العروس يكون ملكا » « 14 » و در هر امر مرّ « 15 » مرمريس « 16 » دهر شورانگيز ، مرارت مراره « 17 » سوز بلايا را بر مذاق جان ، شيرين و گوارا مىساختند . تا اينكه از جفاى بىخفاى آن جابر جائر دلها [ 1 ] حائر و حائز انواع زواجر « 18 » آمد ، و نفوس از سلوك آن سائس ظلم اساس ، آيس و اين شدت بأس يأس ناس را باعث گشته ذحول « 19 » و كينهها راه دخول در سينهها يافت ، و نفرت بر مقيم و طارى « 20 » طارى شد . آراى امم ازو متغير و متبدّل ، و هر نفسى از اين
هامش
[ 1 ] - ط ، دلهاى .
( 1 ) - باران سخت كه زمين را رندد . ( ر ب ) .
( 2 ) - باران سخت ريزان ( ر ب ) .
( 3 ) - ج خطب بفتح اول و سكون دوم ، حادثه .
( 4 ) - ساحت خانه ( ر ب ) .
( 5 ) - درنگ .
( 6 ) - كاش . شايد .
( 7 ) - اميدوار .
( 8 ) - و شكيبا باش تا حكم كند خدا ميان ما ، و او بهترين حكمكنندگانست ( سورهء يونس آيهء 109 ) .
( 9 ) - زمين سنگريزهناك ( ر ب ) .
( 10 ) - پيوسته بر كارى بودن ( ر ب ) .
( 11 ) - و به سكون دوم ضرورت شعر است ، و آن عصارهايست تلخ از درختى كه بهندى ايلوا گويند ( ر ك لغتنامه ) .
( 12 ) - شكيبايى .
( 13 ) - همديگر شكيبايى كردن ( ر ب ) .
( 14 ) - عروس بر مرد و زن هر دو گفته شود و در اينجا مرد مقصود است ( از مجمع الامثال ) .
( 15 ) - تلخ .
( 16 ) - بلا و سختى ( ر ب ) .
( 17 ) - زهره . ( ر ب ) .
( 18 ) - ج زجر .
( 19 ) - كينه . دشمنى ( اقرب الموارد ) .
( 20 ) - آينده .