و روزگار سلطنت نمايندهء
« فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ »
« 1 » ، و در عصر سلطنتش مصداق
« وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ »
« 2 » بر كافّهء ناس وضوح يافت ، و خاص و عام ساكن مساكن مسكنت گشتند ، و عموم بريّه « 3 » به بريّهء « 4 » غموم افتادند ، و نيك و بد از داء غصّه سر به داء غصهء « 5 » فكرت نهادند . شيوخ از سنوح « 6 » سوانح « 7 » و سنوح « 8 » فوادح « 9 » به حدّى قلب « 10 » شيوخ « 11 » را گرفتار حيرت ديدند كه رفتار طريقت « 12 » و مجاز « 13 » حقيقت از دست دادند ، و ملّايان به نحوى ملآن « 14 » غم گرديدند كه از مصحف ضميرشان جز مصحّف سورت « الم » يعنى سورت الم « 15 » به نظر نمىآمد .
علماء اعلام اعلم « 16 » شدند ، و علم علم برسوايى علم « 17 » گشت . درس مدرّسين حكم درس « 18 » ابو دراس « 19 » بهم رسانيد . سادات بميران « 20 » متحصّن گرديدند ، و ميران « 21 » بكهوف « 22 » و اغوار « 23 » توارى گزيدند . قلوب اهل سرود از نغمهسرايى سرود « 24 »
هامش
( 1 ) - پس شد آن همچون تل ريگى كه هيچ نروياند ( از آيهء 20 سورهء قلم ) .
( 2 ) - سوگند به عصر همانا انسان در زيانكاريست ( آيهء 1 و 2 سورهء عصر ) .
( 3 ) - مخلوق .
( 4 ) - صحرا ( ر ب ) .
( 5 ) - آيينهء زانو .
( 6 ) - پديد آمدن .
( 7 ) - ج سانحه .
( 8 ) - پابرجا شدن ( ر ب ) .
( 9 ) - شدائد .
( 10 ) - مقلوب .
( 11 ) - خويش .
قلب شيوخ - خويش
( 12 ) - راه .
( 13 ) - طريق .
( 14 ) - پر . ( ر ب ) .
( 15 ) - الم چون مصحف شود يعنى مد از آن حذف گردد الم باقى ماند يعنى رنج و درد .
( 16 ) - كفيده لب ( ر ب ) .
( 17 ) - نشانه .
( 18 ) - حيض شدن .
( 19 ) - فرج زن ( ر ب ) .
( 20 ) - خانهء جانور وحشى ( كنز اللغات ) .
( 21 ) - ج مير . امير ، و در اصطلاح جنوب غربى ايران . سيد . علوى .
( 22 ) - ج كهف ، غار .
( 23 ) - ج غار .
( 24 ) - رميدن ( كنز اللغات ) ظاهرا مصحف شرود .