لشكر ضبط عنان كرده « حسين پاشاى » والى حلب را « حلب الدّهر اشطره » « 1 » با جلجله « 2 » و جلب « 3 » به مدافعهء خسرو عالى حسب كه هر صبح از شام و « حلب » [ 1 ] جلب « 4 » و با سيف مصرى هر شام از « هند » اتاوه « 5 » و باج و سلب « 6 » طلب كردى ، روان ساخته پاشاى مزبور وارد « موصل » و به معاضدت « حسين پاشاى » والى آنجا به قدر ما يقدر و يطاق « 7 » نطاق « 8 » قلعهدارى بر ميان بست . ليكن « قوچ پاشا » « 9 » حاكم « كوى » كه گوى مزيّت « 10 » از اكفا « 11 » ربوده بود با فوجى عظيم بعزم دفع عزيم [ 2 ] « 12 » از سر تهوّر پاى در ركاب عنان « 13 » گذاشته اشهب دلاورى را تيزعنان و آثار جلادت و ستيز عيان ساخت ، و به قصد مباسلت « 14 » و مصاولت « 15 » تيغ لاف از غلاف آخته بميدان معالات « 16 » و مغالات « 17 » در تاخت . ليكن نقد نام و ننگ درباحت « 18 » تجلّد « 19 » نيك درباخت .
هامش
[ 1 ] - يو ، جلب حلب . عت ، هر صبح شام حلب حلب .
[ 2 ] - همهء نسخ جز عت ، غريم .
( 1 ) - استعاره از حلب اشطر الناقه ، و معنى مثل اينست كه آزمود روزگار را ( ر ك مجمع الامثال ميدانى ) .
( 2 ) - سختى آواز . وعدهء بد ( ر ب ) .
( 3 ) - غوغا . آوازها ( ر ب ) .
( 4 ) - آنچه آورده شود از شهرى به شهرى ( از اقرب الموارد ) . مجلوب . باج .
( 5 ) - باج ( ر ب ) .
( 6 ) - آنچه ربوده شود . رخت . سلاح ( از اقرب الموارد ) .
( 7 ) - به اندازهاى كه توانايى و طاقت بود .
( 8 ) - ميان بند ( ر ب ) .
( 9 ) - در نسخهء دوم ط ، فوج پاشا .
( 10 ) - فزونى . برترى ( نف ) .
( 11 ) - اكفاء ، جمع كفو ، همتا ( ر ب ) .
( 12 ) - دشمن سخت و قوى ( ر ب ) .
( 13 ) - معارضه ( ر ب ) .
( 14 ) - حمله كردن در حرب ( ر ب ) .
( 15 ) - به يكديگر حمله آوردن ( ر ب ) .
( 16 ) - برآمدن بر كسى ( ر ب ) .
( 17 ) - از حد در گذشتن ( از ر ب ) .
( 18 ) - صحن خانه ( ر ب ) ساحة .
( 19 ) - بتكلف چابكى كردن ( ر ب ) .