رود « كر » « 1 » با اينكه لشكر در كمال بدحالى و بغدادشان « 2 » خالى بود ، هر شام مطر مصرّ « 3 » يعنى باران مضرّ علاوهء علت مىشد « حتّى جال الماء على الارض » « 4 » ، و هر روز اوقات جنود از ناسازى فصل ، معنى « ندى المزن بالامطار » [ 1 ] « 5 » بارانى بيان مىكرد « ربّ غيث لم يكن غيثا » « 6 » . چهل روز بر اين نهج آسمان بارانى « 7 » ابر از دوش نيفكند ، و از كثرت ضحك « 8 » متجنده « 9 » را قرين بكا « 10 » مىداشت « بعدت عليهم الشّقّة » « 11 » ، و اهل اردو در عرض راه پاىبست زنجير سلاسل برق « 12 » و سحاب ، و گرفتار سلاسل « 13 » محنت بىحساب بوده به اميد انكشاف غيوم « 14 » و انكشاط « 15 » غموم و انقشاع « 16 » غمام « 17 » آسايش گزين تحت خيام مىبودند ، تا چلّهء قوس « 18 » زمستان از ترس تيرباران باران ، گسيخت و شمس آفتابى شده « 19 » از زير هلال [ 2 ] « 20 » برآمد ، و أيّام اثجام « 21 » بإثجام « 22 » و انجام [ 3 ] « 23 » انجاميده انجام « 24 » مرام ناجم شد « 25 » ،
هامش
[ 1 ] - ط ، باران .
[ 2 ] - يو ، هل . ط ، هلال .
[ 3 ] - ط ، و ايام انتحام را كام انجام .
( 1 ) - بزرگترين رود قفقاز كه به بحر خزر مىريزد ( جغرافياى طبيعى كيهان ) .
( 2 ) - شكم ( برهان ) .
( 3 ) - دائم . مداوم .
( 4 ) - مأخذ اين مثال ديده نشد .
( 5 ) - مأخذ ديده نشد . ( بارانى ؟ ) .
( 6 ) - آنگاه كه باران بىموقع آيد ، از حد درگذرد ( حواشى ) .
( 7 ) - هر چيزىرا كه به جهت مانع باران پوشند ( برهان ) و بارانى ابر اضافهء مشبه به بمشبه .
( 8 ) - برف ( ر ب ) .
( 9 ) - سپاهيان .
( 10 ) - گريستن ( ر ب ) .
( 11 ) - دور شد بر ايشان مسافت با مشقت ( از آيهء 42 سورهء توبه ) .
( 12 ) - سلسلة البرق ، آنچه در پهنا پديد آيد از برق ( ر ب ) .
( 13 ) - زنجيرها
( 14 ) - ج غيم بفتح اول ، ابر .
( 15 ) - گشاده شدن ( ر ب ) .
( 16 ) - گشادن ( ر ب ) .
( 17 ) - ج غمامة بفتح اول ، ابر سپيد ( ر ب ) .
( 18 ) - زه كمان . و مقصود گذشتن چهل روز از زمستانست .
( 19 ) - آفتابى شدن ، ظاهر شدن ( از ر ب ) .
( 20 ) - دفعهاى از باران ( ر ب ) .
( 21 ) - دوام باران ( ر ب ) .
( 22 ) - واشدن آسمان ( ر ب ) .
( 23 ) - رفتن باران ( ر ب ) .
( 24 ) - ج نجم ، ستاره ( ر ب ) .
( 25 ) - ناجم شدن ، پديد شدن ( ر ب ) .