ذهاب « 1 » ، قوّت ذهاب « 2 » از مطايا عنان تافت ، « بصبصن إذ حدين بالاذناب » « 3 » . نرمايه « 4 » مايهء هموم شد ، و هموم « 5 » سرمايهء غموم « وقع القوم فى سلا جمل » . « 6 »
الحاصل در مزالق « 7 » و ملازق « 8 » و مضايق و مآزق « 9 » و شوامخ « 10 » و شواهق « 11 » و اوديه « 12 » و اماعق « 13 » از وموض « 14 » بروق « 15 » خاطفه « 16 » و نهوض « 17 » رياح « 18 » عاصفه « 19 » و تراكم سحب هاطله « 20 » و رعادهء « 21 » رعود « 22 » هائله « 23 » جميع دواب اردو من الخيل و البغال و الحمير « 24 » كه « ابن منذر » [ 1 ] « 25 » سائسى « 26 » آن نعمان « 27 » را شايستى ، حكم « بغلهء ابى دلامه » « 28 » و حمار
هامش
[ 1 ] - فقط ط ، نعمان بن منذر .
( 1 ) - ج ذهبه بكسر اول و سكون دوم و فتح سوم ، باران بسيار ( ر ب ) .
( 2 ) - رفتن .
( 3 ) - حركت دادند شتران دمهاى خود را هنگامى كه براى آنها حدى خواندند : در مورد اطاعت مردم ترسو مثل زنند ( مجمع الامثال ) .
( 4 ) - شتر ماده ( حواشى ) مأخذ ديده نشد . شايد هر مايه ( مايه - شتر ماده ) يا : نر و مايه ؟
( 5 ) - شتر مادهء خوشرفتار ( ر ب ) ابر بسيار باران . ( اقرب الموارد ) .
( 6 ) - افتادند مردم در بچهدان شتر ، براى سختى كار مثل زنند ( مجمع الامثال ) .
( 7 ) - لغزشگاهها .
( 8 ) - ج ملزق ، چسبيدنگاه .
( 9 ) - تنگناها .
( 10 ) - ج شامخة .
( 11 ) - ج شاهقه ، بلند از كوه و بنا و جز آن ( از ر ب ) .
( 12 ) - ج وادى .
( 13 ) - جج معق بفتح اول و سكون دوم ، كرانهء دشت دور و دراز ( ر ب ) .
( 14 ) - ج ومض بفتح اول و سكون دوم ، درخشيدن .
( 15 ) - ج برق .
( 16 ) - خيرهكنندهء چشم ( ر ب ) .
( 17 ) - برخاستن .
( 18 ) - ج ريح ، باد .
( 19 ) - سخت وزنده ( از ر ب ) .
( 20 ) - بارنده .
( 21 ) - جنبيدن .
( حاشيهء نو ) ضبط و مأخذ ديده نشد .
( 22 ) - ج رعد .
( 23 ) - ترساننده .
( 24 ) - از اسب و استر و خر .
( 25 ) - ر ك ح 3 ص 434 .
( 26 ) - تربيت . مهترى .
( 27 ) - ج نعم بفتح اول و دوم ، شتر و گوسفند ( ر ب ) . شتر ( اقرب الموارد ) .
( 28 ) - ابو دلامه را استرى بوده است صاحب عيب فراوان . وى عيبهاى آن را در قصيدهاى بنظم آورد و بغلهء ابى دلامه براى عيب بسيار مثل شده است ( ثمار القلوب ص 288 ) . ( ابو دلامه شاعر عصر اموى و عباسى . م - 160 يا 170 ه ق ) .