طيّاب « 1 » و شاة سعيد « 2 » يافت ، و اوضاع لشكريان را مثل « لا ناقة لى فى هذا و لا جمل » « 3 » مصداق حال آمد . سلب الغوادى قوّة المشى من اقدام الرّجّال « 4 » و اسقط السّوارى طاقة الرّكوب من ركبان الرّجال « 5 » .
از كثرت سوارى « 6 » سپاه منصور بىقميص « 7 » و ستور « 8 » بل بىقميص « 9 » و ستور « 10 » مانده افياف « 11 » مخافت « 12 » را در كمال نحافت « 13 » و نخافت « 14 » بأقدام امتثال امر
« هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَناكِبِها »
« 15 » باسقاط
« كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ »
« 16 » طى مىكردند [ 1 ] . تمامى بسان ميوهء درخت اراك ، مرد « 17 » بىمركب
هامش
[ 1 ] - يو ، مىكرد .
( 1 ) - طياب سقا را خرى بوده است نزار و ابو غلالهء مخزومى شاعر قطعاتى در وصف حال اين خر سرود و آن را همچون بغلهء ابو دلامه مشهور ساخت . از عجايب آنكه خر از نژندى بمرد و طياب پس از وى بيك هفته درگذشت و ابو غلاله نيز در پى او مرد ( ر ك ثمار القلوب ص 293 ) .
( 2 ) - ( ر ك ثمار القلوب ص 301 ) .
( 3 ) - در مجمع الامثال : لا ناقتى فى هذا و لا جمل . براى بيزارى از ظلم و بدى مثل آرند ( مجمع الامثال ) سپس دايرهء استعمال آن وسعت يافت و براى كنارهگيرى از هر مداخله مثل آرند .
( 4 ) - ربود بارانهاى بامداد نيروى رفتن از گامهاى پيادگان .
( 5 ) - و افكند ابرهاى شب سوارى نيروى سوارى را از مردان سوار .
( 6 ) - ج ساريه ، ابر شب سوارى ( ر ب ) .
( 7 ) - ستور كه صاحب خود را بجنباند و حركت دهد ( ر ب ) .
( 8 ) - چهارپا .
( 9 ) - پيراهن .
( 10 ) - ج ستر بكسر اول ، پرده ( ر ب ) پوشش .
( 11 ) - ج فيف بفتح اول و سكون دوم ، زمينى كه بادهاى آن مختلف بود . زمين بىآب ( ر ب ) .
( 12 ) - جاى بيم ، ترسناك .
( 13 ) - لاغرى . نزارى ( ر ب ) .
( 14 ) - نخف ، سخت دم زدن ( ر ب ) . نخاف ديده نشد .
( 15 ) - اوست كه كرد براى شما زمين را رام پس برويد در اطراف آن . ( از آيهء 15 سورهء ملك ) .
( 16 ) - بخوريد از روزى آن ( جملهء بعد همان قسمت از آيهء ذكر شده ) .
( 17 ) - مقابل زن .
و نيز ميوهء درخت اراك ( ر ب ) .