عداوت ديرينه شدت سحائب مسجهرّه « 1 » « اغدر من الغدير » « 2 » آمد ، و جميع فوارع « 3 » و ضواجع « 4 » مضاجع « 5 » غيث « 6 » شد . نمر رزم « 7 » از سحاب نمر « 8 » بذكر « اصابنا جارّ الضّبع » « 9 » گويا گشتند ، و أساة « 10 » بزم در ورطهء وحل « 11 » مانده از سر مال و جان گذشتند . دهر به تردستى در خرابى هر بيت « 12 » اين بيت از « ابو الفتح بستى » « 13 » كار بستى كه :
لا ترج شيأ خالصا نفعه * فالغيث لا يخلوا من العيّث « 14 »
و روزگار از شعر تر « ابو المعتز » « 15 » اين ترانه راندى كه :
و يمطرنا السّقف من فوقنا * و من تحتنا اعين تنبع « 16 »
هامش
( 1 ) - سحابة مسجهرة ، ابر درخشان آب ( ر ب ) .
( 2 ) - گويند اغدر من الغدير ، چه آن غدر مىكند صاحب خود را در آنچه از همه چيز بدان نيازمندتر است . و اهل لغت غدير را از مغادرة ( ترك گفتن ) گيرند ( مجمع الامثال ) .
( 3 ) - آبراهههاى بلند ( ر ب ) .
( 4 ) - جاى خم وادى ( ر ب ) .
( 5 ) - خوابگاهها .
( 6 ) - باران .
( 7 ) - پلنگ جنگ .
( 8 ) - ج نمرة ، ابر پارهء خرد ( ر ب ) .
( 9 ) - جار الضبع ، باران سخت ( اقرب الموارد ) باران كه كفتار را از لانهء او بيرون كند ( مجمع الامثال ) .
( 10 ) - پيشوايان ( ر ب ) .
( 11 ) - گل و لاى .
( 12 ) - خانه .
( 13 ) - علىّ بن محمد بن حسين بن يوسف بن محمد بن عبد العزيز متوفى به سال 400 يا 401 هجرى ( لغتنامه . وفيات الاعيان ) .
( 14 ) - اميد مدار چيزىرا كه سود آن خالص باشد چه باران ( با سودى كه دارد ) تهى نيست از زيان رساندن . ابو الفتح بستى ( زهر الآداب ج 1 ص 242 ) .
( 15 ) - چنين است در همهء نسخ . و احتمال مىرفت ابن المعتز باشد ، ليكن در ديوان وى يافت نشد .
( 16 ) - و مىباراند ما را سقف از فراز ما و در زير ما چشمهها مىجوشد .