آن به تلاوت
« وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً »
« 1 » رطب اللّسان گشت ، و در سورت [ 1 ] اين واقعه از سورهء واقعه آيهء
« أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ »
« 2 » روان برخواند . از نزول سما « 3 » بنياد ارض به آب رسيد كه
« فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ »
« 4 » ، و از شدت سيول جاعفه « 5 » سراهاى آبدان « 6 » آبدان گرديد
« فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ »
« 7 » . هوا از كثرت حيا « 8 » بيشتر مىنمود ، و آنچه در اين كوزهء سربسته داشت از پشت بام فلك بر سر راهروان سفر فروريخت كه
« يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً »
« 9 » ، و جريان سيل جراف « 10 » به تسطيح و استواء عامرات « 11 » و غامرات « 12 » پرداخته كه
« لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً »
« 13 » . انهمار « 14 » سحب « 15 » سخت شد ، به حدى كه آبگينهء فلك گويا پر از آب كينه بود و شيخ « 16 » را با جوانان
هامش
[ 1 ] - ط ، صورت .
( 1 ) - و فروفرستاديم از ابرها آبى ريزان ( آيهء 14 سورهء نباء ) .
( 2 ) - آيا شما فروفرستاديد آن را از ابر يا ماييم فروفرستندگان ( آيهء 68 سورهء واقعه ) .
( 3 ) - سماء ، باران نيكو . ( ر ب ) .
( 4 ) - پس گشوديم درهاى آسمان را به آبى سخت ريزنده ( آيهء 11 سورهء قمر ) .
( 5 ) - سيل جاعف ، توجبه كه زمين بكاود و هر چيز را ببرد ( ر ب ) .
( 6 ) - مخفف آبادان ( لغتنامه ) .
( 7 ) - پس بهم پيوست آب بر كارى كه همانا مقدر شده بود ( از آيهء 12 سورهء قمر ) .
( 8 ) - باران ( ر ب ) .
( 9 ) - مىفرستد از آسمان بر شما باران پىدرپى ( آيهء 10 سورهء نوح ) .
( 10 ) - سيل جراف ، سيل كه هر چيز را برد ( ر ب ) .
( 11 ) - آبادانيها .
( 12 ) - زمينهاى ويران . زمينها كه زير آب مانده باشد ( ر ب ) .
( 13 ) - نمىبينى در آن كژى و نه برآمدگى ( نشيب و فراز ) ( از آيهء 106 سورهء طه ) .
( 14 ) - ريختن .
( 15 ) - ج سحاب ، ابر .
( 16 ) - باران بزرگ قطره ( مهذب الاسماء ) ( در مأخذ ديگرى ديده نشد ) .