تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 582

مساهمون:

ص٥٨٢
تحيّر الوهم من إقبال صاحبنا * فازوا بآمالهم من فيضه النّاس « 1 »
ألفىّ فى الفيفاء خضر برحمته * و فى لجّة البحر الياس الياس « 2 »
بعد از وصول كشتىها بساحل مقصود چون تدمير « 3 » و تتبير « 4 » « سلطان بن مرشد » والى « مسقط » و تحسير « 5 » و تخسير « 6 » خوارج نابكار
« أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ »
« 7 » پيشنهاد همّت گردون فسحت « 8 » مىبود ، « كلبعلى خان » افشار به سردارى و « تقى خان شيرازى » دوباره به ايالت فارس تعيين ، و امر معلّى بنفاذ اقتران يافت [ 1 ] كه سردار از راه دشت با بحرهاى « 9 » صحراگرد و « تقى خان » از روى دريا با صحراهاى « 10 » سفائن بحر نورد ، بر سر « مسقط » و ولايات تابعه رفته برتر و خشك خوارج غدّار
« أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ »
« 11 » ابقا نكرده ايشان را با سيف بدّاد « 12 » متبدّد « 13 » و « سيف بن سلطان » را كه از هواخواهان
هامش
[ 1 ] - ط ، گشت . ( 1 ) - به حيرت افتاد و هم از بخت صاحب ما دريافتند آرزوهاى خود را از فيض او مردم . ( 2 ) - اين شعر در شش نسخه چنين ضبط شده و چنان كه مشاهده مىشود وزن آن درست نيست و بضبط كلمات نيز اطمينان حاصل نشد : فيى سايه ، قطعه‌اى از پرندگان . فيفاء . بيابان بىآب . ( 3 ) - هلاك كردن ( ر ب ) . ( 4 ) - شكستن و هلاك كردن ( ر ب ) . ( 5 ) - مانده كردن . دريغ خورانيدن . ( 6 ) - هلاك كردن ( ر ب ) . ( 7 ) - آنها براى ايشانست لعنت و ايشان‌راست بدى آن سراى ( از آيهء 25 سورهء رعد ) . ( 8 ) - فراخى ( ر ب ) . ( 9 ) - اسب فراخ گام ( ر ب ) . ( 10 ) - مؤنث اصحر ، ماديان سرخ به سپيدى آميخته ( از ر ب ) . ( 11 ) - آن گروه ايشانند فروزينهء آتش ( از آيهء 8 سورهء آل عمران ) . ( 12 ) - پراكنده‌كننده . پريشان‌كننده ( از ر ب ) . ( 13 ) - پريشان ( ر ب ) .