و استدراك « 1 » جبر ما مضى « 2 » با خديوى كه سرادق قدر و ذيل فخارش در عرصهء جهان منصوب « 3 » و مجرور « 4 » است ، و رايت شوكت احباب و اعدايش مرفوع و مكسور « 5 » ، باب استيمان « 6 » مفتوح ساخت ، و از « 7 » إبقاء [ 1 ] معادات ، ارتقاء بر سلّم سلم را بمضمون « أسلم تسلم » « 8 » أسلم « 9 » شمرده سر بلند بتلثيم « 10 » سدّهء و الا شده فى الاحضار و الأسفار « 11 » من الإسفار إلى الأسفار « 12 »
« كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً »
« 13 » با مطاياى أشفار « 14 » ، باركش احمال « 15 » اوامر قضا بنياد و سالك مسالك طوع و انقياد گرديد .
« اوسمى » خود را از دو طرف بين حاذف و قاذف « 16 » ديده در قلعهء
هامش
[ 1 ] - ط ، - و .
( 1 ) - تدارك كردن مافات ( ر ب ) جبران .
( 2 ) - شكستى كه واقع شده .
( 3 ) - برپا .
( 4 ) - كشيده .
( 5 ) - مرفوع ، برپا . مكسور ، شكسته . بطور لفونشر مرتب ، و در الفاظ : منصوب ، مجرور ، مرفوع و مكسور ايهامى است بمعانى مصطلح اين كلمات در علم نحو .
( 6 ) - زنهار خواستن .
( 7 ) - از - بجاى .
( 8 ) - گردن بنه ( مسلمانى گير ) بىگزند مىشوى ( از نامهء رسول اكرم ( ص ) به كسرى . كامل ابن اثير چاپ دوم ج 2 ص 145 ) .
( 9 ) - سالمتر .
( 10 ) - بوسيدن .
( 11 ) - در سفرها و حضرها .
( 12 ) - از به روشنايى روز در آمدن تا بقيههاى سپيدى روز بعد فروشدن آفتاب ( از بامداد تا شامگاه ) .
( 13 ) - مانند خر بر دارد كتابهايى را ( از آيهء 5 سورهء جمعه ) .
( 14 ) - ج شفر بضم اول و سكون دوم ، كرانهء نيام چشم ( ر ب ) و مطايا ( باركشها ) ى اشفار ، اضافهء مشبه به بمشبه .
( 15 ) - بارها .
( 16 ) - بين عصا زننده و سنگزننده ( از ر ب ) .