« ساقى كوثر » « 1 » كه هر كه نشئهء سلاسل « 2 » حبّ سلاسلش « 3 » دريابد شراب « كوثر » « 4 » را كوثر « 5 » سراب [ 1 ] انگارد ، و هركس در عداد احباب جناب شريفش درآيد ، أهوال « 6 » احوال روز شمار « 7 » را به چيزى نشمارد . « اسد اللّه الغالب » كه ذريّهء طيّبهاش را با شاكلهء « 8 » مقدّسش مشاكلت « 9 » فطريست ، كه « الشّبل يخبر عن الاسد » « 10 » ، و زمرهء شيعهاش را سطوت ضرغامى جبلّى ، كه « كلّ شيعة يتأسّد » « 11 » .
بحصن تولّايش هر كه قدم بهشت « 12 » ، بهشت بهشت سر فرونياورد ، و هر كه خود را بشمع شبستانش فراش « 13 » يعنى پروانه كرد ، در فراش « 14 » لحد « 15 » از هول محسر « 16 » محشر پروا نكرد . أعنى « 17 » شمع صفّهء صفا ، و ولايت « 18 »
هامش
[ 1 ] - ط ، شراب .
( 1 ) - لقب على عليه السلام ، است بدان جهت كه آن جناب مؤمنان را در قيامت از حوض كوثر آب دهد ( انت . . . تذود عن حوضى . كنز العمال . كتاب فضائل ( ص 393 حديث 6015 ) .
( 2 ) - آبشيرين خوش و سرد ( ر ب ) .
( 3 ) - ج سلسلهء ، مجازا خاندان . اولاد .
اعقاب .
( 4 ) - جويى است در بهشت كه از آن جميع چشمههاى بهشت جارى مىگردد ( ر ب ) .
( 5 ) - غبار بسيار بر هم نشسته ( ر ب ) .
( 6 ) - ج هول ، ترس ( ر ب ) .
( 7 ) - رستاخيز . قيامت .
( 8 ) - صورت ( ر ب ) .
فيه شاكل من ابيه ، اى شبه ( ر ب ) .
( 9 ) - مشابهت ( ر ب ) .
( 10 ) - شير بچه از شير آگاهى دهد .
( 11 ) - هر شير بچهاى شيرى مىكند .
( 12 ) - بگذاشت ، نهاد .
( 13 ) - ج فراشه ، پروانه ( ر ب ) .
( 14 ) - بستر .
( 15 ) - شكاف در جانب پهناى كور ( اقرب الموارد ) گور .
( 16 ) - ضد منظر . درون ( ر ب ) .
( 17 ) - صيغهء متكلم ، قصد مىكنم . در تداول . يعنى . مقصود .
( 18 ) - خطبه . ملك ( ر ب ) .