أيّام [ 1 ] برداشته « بره » پيش مىكشيد « 1 » ، بجانب « داغستان » كينه خواه و داغ سنان اژدهاى علم را بعقرب افراختند .
در بيان تذهيب قبه عليهء خورشيد ظهور [ 2 ]
« وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ »
« 2 » . چون در اوانى كه شهر طوس به حيطهء تسخير درآمد ، رواق آستان آسمان فرش كرسى عرش حضرت رضويّه كه به صفّهء « مير علىشير » اشتهار داشت با دو منارهء منير آن عرصهء إرم نظير ، بيمن همّت خسرو گردون سرير زراندود گشته بود ، در اين ولا « 3 » از عين ولا « 4 » و حسن تولّا طبع همايون ذاهب « 5 » بتذهيب « 6 » گنبد عرشساى روضهء عليّهء شاه نجف عليه ألف التّحيّة و التّحف « 7 » كه نجاف « 8 » آستانش معشر بشر را بشارت بخش نويد « لا تخف ممّا تخاف » « 9 » ، است ، و مجاورين « 10 » باب مستجارش « 11 » را از ملاء اعلى تحف « 12 » بس نيايش
هامش
[ 1 ] - ط ، فلك .
[ 2 ] - ط . . . خورشيد طليعهء نجف اشرف پرنور .
( 1 ) - يعنى ماه حوت پايان مىيافت و ماه حمل پيش مىآمد .
( 2 ) - و اگر چه مس نكرده باشد آن را آتش ، نوريست بر نور ( از آيهء 35 سورهء نور ) .
( 3 ) - هنگام . وقت ( نف ) .
( 4 ) - ولاء ، دوستى .
( 5 ) - رونده ، مصمم . تصميمگيرنده . متمم اين وصف در ص 541 سطر 7 ح 21 است .
( 6 ) - طلا اندود كردن .
( 7 ) - بر او باد هزار سلام و ارمغان .
( 8 ) - پاشنهء در يا آنچه پيش در باشد از آستانهء بالايين ( ر ب ) .
( 9 ) - مترس از آنچه مىترسى . ( ؟ )
( 10 ) - مجاور ، همسايه . آنان كه در زيارتگاهها سكونت جستهاند .
( 11 ) - زنهار خواه ( ر ب ) .
( 12 ) - ج تحفه .