ليكن موسم بساره « 1 » و بر شكال « 2 » ، برشكال « 3 » توسن عزيمت ، عقله « 4 » افزود ، و باران فصل ، فصيل « 5 » راه طلب گشت . از شدّت تهطال « 6 » شدّ رحال « 7 » و حلّ « 8 » و ترحال « 9 » در آن وحل « 10 » حال بر حالّ « 11 » و مرتحل « 12 » تعذّر ، و از اقطار « 13 » سواحى « 14 » طىّ أقطار سوّاخى « 15 » بر شواحى « 16 » شوخ جولان تعسّر يافت .
« أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها »
« 17 » . و در مدّت پنج ماه كه شدّت بحور « 18 » و طغيان مدّت بحور « 19 » بود ، فيافى « 20 » مغروره « 21 » و قياقى « 22 » مغزوره « 23 » انطوا « 24 » پذيرفته كوكب مسعود را بوسيلهء باران و سيل از روى ركود « 25 » و رود « 26 » و رود به كنار « رود أتك » « 27 » واقع و چند روز بانتظار بستن جسر آن مكان مقرّ الويهء بيضا لوامع « 28 » شد .
صبحگاهان كه درّهء خورشيد ذرّهپرور از صدف سدف « 29 » پيدا و آثار و
هامش
( 1 ) - بارانى است كه در ايام گرما پى هم بر ملك سند و هند بارد و يك ساعت منقطع نگردد ( ر ب ) .
( 2 ) - فصل باران ( نف ) .
( 3 ) - چدار . ريسمانى كه بر دست و پاى اسب و اشتر بدخصلت بندند ( برهان ) .
( 4 ) - بندى از بندهاى كشتى ( ر ب ) . بند .
( 5 ) - ديوار ( از ر ب ) . مانع .
( 6 ) - باران پياپى ( ر ب ) .
( 7 ) - بار بستن .
( 8 ) - گشودن .
( 9 ) - رحلت .
سفر . كوچ ( نف ) .
( 10 ) - گل كه ستور در آن درماند ( از ر ب ) .
( 11 ) - فرودآينده .
( 12 ) - كوچكننده .
( 13 ) - آب چكانيدن . ( ر ب ) قطرهقطره ريختن .
( 14 ) - ج ساحية ، باران سخت كه زمين را رندد ( ر ب ) .
( 15 ) - آبوگل ( ر ب ) .
( 16 ) - ج شاحى ، اسب دهان گشاده ( ر ب ) .
( 17 ) - فروفرستاد از آسمان آبى را پس روان شد واديها را به اندازهء آن ( از آيهء 18 سورهء رعد ) .
( 18 ) - چنين است در نسخ ، و شايد باحور ، گرماى سخت تموز ، در كنوز نيز باحور ، آمده .
( 19 ) - ج بحر ، دريا .
( 20 ) - ج فيفاء بفتح اول ، بيابان فراخ بىآب ( ر ب ) .
( 21 ) - آب فرورفته ( ر ب ) .
( 22 ) - ج قيقاءة بكسر اول و سكون دوم ، زمين درشت ( ر ب ) .
( 23 ) - زمين بسيار باران رسيده ( ر ب ) .
( 24 ) - طىشده .
( 25 ) - آرامش .
( 26 ) - آهستگى و نرمى . ( ر ب ) .
( 27 ) - رود سند ( لغتنامه ) .
( 28 ) - صفت مركب ، پرچمهايى كه فروغ آنها سپيد است .
( 29 ) - سياهى شب ( ر ب ) .