محاقّت « 1 » به مخالّت « 2 » ، و محاملت « 3 » به مجاملت « 4 » ، و مبالطت « 5 » به مخالطت « 6 » ، و محادثت [ 1 ] « 7 » به محادثت « 8 » ، و مغايرت به معايرت « 9 » ، و معاقرت « 10 » به معافرت « 11 » ، و معاقرت « 12 » به منادمت ، و صفح « 13 » مصفّحه « 14 » بصفح « 15 » و مصافحه « 16 » مبدل شد ، و زمانه بر وفق مرادات « 17 » ، رفق و مرادات « 18 » پيش آورد ، و گرد مبارات « 19 » و ممارات « 20 » را بزلال مبارّة « 21 » و ممالات « 22 » تسكين داد ، و غصن « 23 » مرامات « 24 » را ثامر « 25 » اثمار « 26 » نيل مرامات « 27 » ساخت . « هذا التّصافى لا تصافى المحلب » « 28 » و در غرّهء شهر ذىالحجه [ 2 ] سال هزار و صد و پنجاه و يك خديو مه رايت لواى مهر آيت بجانب
هامش
[ 1 ] - ط ، محادثت .
[ 2 ] - ط ، ذىحجه .
( 1 ) - خصومت كردن ( ر ب ) .
( 2 ) - دوستى كردن ( ر ب ) .
( 3 ) - بمعنى با هم برداشتن ( ر ب ) . و در اينجا بمعنى به يكديگر حمله بردن استعمال شده .
( 4 ) - نيكو معاشرت كردن ( از ر ب ) .
( 5 ) - به شمشير يكديگر را زدن ( ر ب ) .
( 6 ) - آميزش .
( 7 ) - صيقل كردن شمشير را ( ر ب ) .
( 8 ) - با هم سخن گفتن ( ر ب ) .
( 9 ) - راست كردن ترازو و پيمانه ( ر ب ) كنايه از راستى و درستى .
( 10 ) - دشنام دادن و هجا گفتن ( ر ب ) .
( 11 ) - نرمرفتارى ( از ر ب ) .
( 12 ) - از همديگر رميدن ( ر ب ) .
( 13 ) - زدن به پهناى شمشير ( ر ب )
( 14 ) - شمشير پهن ( ر ب ) .
( 15 ) - بخشيدن ( از ر ب )
( 16 ) - دست بر پشت دستهاى ديگر كشيدن . دست دادن دوستى و صداقت را .
( 17 ) - ج مصطلح فارسى . مراد يا مرادة ، آرزوها . مقصودها .
( 18 ) - مدارا ( ر ب ) .
( 19 ) - نبرد نمودن ( ر ب ) .
( 20 ) - پيكار كردن ( ر ب ) .
( 21 ) - نيكويى كردن . پيوستن ( اقرب الموارد ) .
( 22 ) - يارى كردن كنز اللغات ) .
( 23 ) - شاخه .
( 24 ) - همديگر را تير انداختن ( ر ب ) .
( 25 ) - بارور ( از ر ب ) .
( 26 ) - ج ثمرة ، ميوه ( ر ب ) .
( 27 ) - مقصودها .
( 28 ) - اين است صفا و دوستى نه مساوات در خوردن و آشاميدن . و منشأ اين مثل داستانى است كه پيرى و جوانى از هذيل مردى از قبيلهء فهم را گشتند و چون مردان قبيله راه بر آنان گرفتند ، هريك خود را قاتل آن مرد شناساند ( از مجمع الامثال ) .