رهان « 1 » از « يحموم » « 2 » « نعمان » « 3 » گرو بردى ، و « سرحان » « 4 » « عمّارة » « 5 » را روباه لنگ شمردى ، و « صحيح » « 6 » « اسد » « 7 » طائى را سقيم كردى و بر « لاحق » « 8 » « غنّى » « 9 » سابق آمدى ، و بر « اعوج » « 10 » « بنى هلال » راست « 11 » روى ارشاد نمودى و از درّاج « 12 » « عامر » « 13 » برتر پريدى ، برنشستند [ 1 ] .
الا إنّما الخطّيّ فى متن كفّه * كرقشاء فى انيابها السّم ناقع « 14 »
كان مثار النّقع عند اشتداده * و هنديّة كالبرق فى اللّيل لامع « 15 »
چون ما بين « كرنال » و « پانىپت » مقرّ جند مغشم « 16 » و مخيّم حشم محتشم گشت ، فى الحال « برهان الملك » و « صمصام الدولة »
« قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً »
« 17 » باجول « 18 »
هامش
[ 1 ] - عت ، اضافه دارد : شعر
( 1 ) - گرو بستن به تاختن ( ر ب )
( 2 ) - نام اسب نعمان بن منذر . ( ر ب )
( 3 ) - نعمان بن منذر آخرين پادشاه بنى لخم در حيره ( 580 - 602 م ) .
( 4 ) - نام اسب عمارة بن حرب بحترى ( ر ب ) .
( 5 ) - ر ك ح 4 .
( 6 ) - نام اسب اسد بن رهيص طائى . ( ر ب )
( 7 ) - ر ك ح 6 .
( 8 ) - نام اسب غنى بن اعصر ( ر ب ) .
( 9 ) - ر ك ح 8 .
( 10 ) - نام اسبى است سابق ( پيش رونده ) بنى هلال را در جاهليت . ( ر ب )
( 11 ) - درست ، مستقيم .
( 12 ) - مدرك ديده نشد .
( 13 ) - مدرك ديده نشد .
( 14 ) - آگاه باش كه نيزهء خطى در ميان دست او چون مار پيسه است كه در دندانهاى آن زهر كشنده است .
( 15 ) - گويا برانگيختن گرد هنگام افزون شدن آن و شمشير هندى ، همچون درخش است كه در شب مىدرخشد .
( 16 ) - خود رأى دلير ( ر ب ) .
( 17 ) - گفتند كيست از ما نيرومندتر ( از آيهء 14 سورهء فصلت ) .
( 18 ) - لشكر بزرگ ( ر ب ) .