مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً »
« 1 » بر خوانده به طرف تطرّف « 2 » و تظرّف [ 1 ] « 3 » و طريق تغطرف « 4 » مايل ، و از مفهوم [ 2 ]
« فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً »
« 5 » و مضمون [ 3 ] .
لا تستبن أبدا ما لا تقوم به * و لا تهيّجن فى العرّيسة الاسدا « 6 »
إنّ الزّنابير ان حرّكتها سفها * من كورها اوجعت من لسعها الجسدا « 7 »
غافل شده كمال استكبار « 8 » و استكثار « 9 » و استنكاف و استنكار « 10 » تقديم ، و صراحى مجاوبت « 11 » را بصمام « 12 » اصمام « 13 » تفديم [ 4 ] « 14 » كرد ، و صماخ « 15 » و لسان را از اصغاء مطلب و ردّ جواب
« إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها »
« 16 »
هامش
[ 1 ] - ط ، تضرف
[ 2 ] - ط ، مضمون
[ 3 ] - مفهوم
[ 4 ] - نو ، تقديم
( 1 ) - من بيشترم از تو از جهت خواسته و گرامىترم از جهت كسان ( فرزند و خدم ) ( از آيهء 32 سورهء كهف ) .
( 2 ) - تجاوز از حد اعتدال ( منجد ) .
( 3 ) - بتكلف ظرافت نمودن ( از ر ب )
( 4 ) - بزرگ منشى ( ر ب ) .
( 5 ) - پس زود است كه ميدانند كيست ضعيفتر از جهت ياور و كمتر از جهت عدد . ( از آيهء 25 سورهء جن ) .
( 6 ) - پيدا و آشكار كردن مخواه چيزى را كه بدان نتوانى پرداخت و برميانگيز البته شير را در بيشهء آن ( اين كلمه عرينه بتخفيف راء آمده و شايد تشديد آن بخاطر ضرورت شعر است ) .
( 7 ) - همانا زنبورها را اگر از روى نادانى جنباندى از لانههايشان دردناك مىسازند از گزيدنشان تن را . اين دو بيت در تمام نسخ مأخذ كار مغشوش بود و بدين صورت در سندبادنامه تصحيح احمد آتش ص 269 آمده و از روى آن تصحيح شد .
( 8 ) - گردنكشى نمودن . ( ر ب )
( 9 ) - زيادهطلبى . ( لغد )
( 10 ) - انكار كردن ( لغد ) خواستن امرى را كه نمىشناسى آن را ( ر ب ) .
( 11 ) - با هم سخن گفتن ( ر ب ) .
( 12 ) - سربند قاروره ( ر ب ) .
( 13 ) - سربند ساختن براى شيشه ( ر ب )
( 14 ) - دهان بند بر دهان نهادن ( ر ب ) .
( 15 ) - گوش ( ر ب ) .
( 16 ) - چون تحيت گفته شويد بسلام ، پس تحيت گوييد به نيكوتر از آن يا بازگردانيد آن را ( از آيهء 88 سورهء نساء ) .