كِرامٍ بَرَرَةٍ »
« 1 » براى تقرير بنياد و داد [ 1 ] مصحوب « 2 » سفير [ 2 ] بليغ التّقرير [ 3 ] بجانب حضرت « محمد شاه » پادشاه هندوستان اصدار ، و در ذيل نامهء نامى به كنايه و تصريح [ 4 ] اين حرف را محراف « 3 » آزمون ، و محك محاكات « 4 » ، و مرداس « 5 » امتحان ، و مرجاس « 6 » تجربت ، و مسبار « 7 » اختبار نمودند ، و در استطلاب الكا « 8 » و مملكت ، حسن الوكة « 9 » و الاكت « 10 » بلا اقتراح « 11 » و تحكّم ، و اعتدا « 12 » و تهكّم « 13 » ممهّد ، و مبالغه را [ 5 ] بابلاغ
« لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ »
« 14 » مؤكّد ساخت . با اينكه سلاطين سليمان نگين ممالك هندوستان از كهن دوستان ايران بودند « و إنّ بينهم عيبة مكفوفة » « 15 » ، محمد شاه از مصحف مصحّف خلافت يعنى جلافت آيهء
« أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ
هامش
[ 1 ] - نو ، رداد . ط و داوى دوستى .
[ 2 ] - يو سفر .
[ 3 ] - يو بليغ .
[ 4 ] - يو ، به كنايه و دين . ط ، به كنايه و تصريح اظهار . . .
[ 5 ] - ط ، مبالغه .
( 1 ) - به دستهاى نويسندگان ( فرشتگان كه كار بندگان را نگاه دارند ) بزرگواران نيكوكار ( آيهء 15 سورهء عبس )
( 2 ) - همراه .
( 3 ) - ميل كه به جراحت فروبرند تا غور آن معلوم شود . ( ر ب )
( 4 ) - حكايت كردن قول و فعل كسى را بىزياده و نقصان ( ر ب )
( 5 ) - سنگى كه در چاه اندازند تا بدانند كه در او آبست يا نه ( ر ب ) .
( 6 ) - سنگى كه در چاه اندازند تا به آواز آن عمق چاه معلوم شود ( از ر ب ) .
( 7 ) - ميل جراحت ( ر ب ) .
( 8 ) - ملك و بوم و زمين را گويند ( برهان ) تركى است بمعنى زمين و ملك . ( از غياث )
( 9 ) - پيغام ( ر ب ) .
( 10 ) - الاكة ، پيام فرستادن ( منجد ) .
( 11 ) - چيزى را بتحكم از كسى خواستن ( ر ب ) .
( 12 ) - تجاوز ، ستم .
( 13 ) - تكبر كردن ( ر ب ) .
( 14 ) - مپنداريد آن را بدى براى شما بلكه آن نيك است براى شما ( از آيهء 11 سورهء نور ) .
( 15 ) - و همانا ميان آنهاست جامهدان نيك بسته . و مقصود دوستى سخت استوار است .