صدور يافته مؤمى اليه « 1 » با طبقات اشراف طائف سدّهء « 2 » سدره مطاف و مورد اعطاف و ألطاف گشته ودق [ 1 ] « 3 » آمالشان از ودقهء « 4 » احسان [ 2 ] نضارت « 5 » ، و از جود « 6 » جود ، غضارت « 7 » اندوخت ، « انّ المقدرة تذهب الحفيظة » « 8 » ، و جميع ممالك آن ضلع تا منتهاى « قندوز » و « بغلان » و « بدخشان » بهمدستى تيغ درخشان و قبضهء سيف زرافشان و الارض جميعا قبضته « 9 » مسخر گرديد .
بعد از آنكه كار بلخ به مشيئت الهى تمشيت يافت شاهزاده به تسخير بخارا عنان ظفر عنوان بجنبانيد ، « ابو الفيض خان » والى آنجا از ارادهء شاهزادهء آزاده مضطرّ و مضطرب گشته با قلب مصطرّ « 10 » و مضطرم « 11 » از « ايلبارس خان » والى خوارزم استمداد كرد « لانّ الحبارى سلاحها سلاحها » « 12 » . خان مزبور نيز از راه بطالت اظهار بطالت « 13 » نموده فوجى عظيم از اوزبكيّه تنگ چشم پلنگ خشم را
« وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ »
« 14 » بعزم معاونت او ، من مكان بعيد « 15 » با قبح و ركّت « 16 » حركت داد .
هامش
[ 1 ] - عت ، دوق
[ 2 ] - نو ، ط ، احضان
( 1 ) - مشار اليه ، نامبرده .
( 2 ) - درگاه ( ر ب ) .
( 3 ) - چنين است در نسخ و مرغزار معنى شده . ليكن بدين معنى ، صحيح ودفه است ، و رعايت جناس نيز ودفه را ايجاب مىكند
( 4 ) - باران
( 5 ) - تازگى . ( ر ب )
( 6 ) - باران نيكو .
( 7 ) - نعمت و فراخى ( ر ب ) .
( 8 ) - توانايى خشم را مىبرد ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 9 ) - زمين همه در دست اوست ،
( 10 ) - ترنجيده ( از ر ب ) .
( 11 ) - افروخته .
( 12 ) - ساز جنگ حبارى ( شوات ) پليدى آنست .
( 13 ) - دليرى . ( ر ب )
( 14 ) - و همانا ستمكاران بعض ايشان دوستانند بعض ديگر را ( از آيهء 18 سورهء الجاثيه )
( 15 ) - از جاى دور .
( 16 ) - ضعف .