در بيان فتح بلخ و تدمير « 1 » سركشان عنيد « 2 »
« وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ »
« 3 » . چون در حينى كه [ 1 ] رايات اژدها پيكر به قصد تقتير « 4 » و تغرير « 5 » و تعزير « 6 » فراعنهء افاغنهء « قندهار »
« تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ »
« 7 » هزّت « 8 » مىيافت ، شاهزاده « رضا قلى ميرزا » به تسخير بلخ و « طهماسب خان » وكيل جلاير كه معتمد عليه دولت عليّه بود ، به حكم همايون در موكب شاهزاده به سردارى و نظم مهمّات لشكر مأمور گرديد ، هر چند كه طبع شاهزاده از « طهماسب خان » نافر « 9 » بود ، و ليكن جز انقياد امر والد بزرگوار چاره و در دفع مخلّ « 10 » به هيچ [ 2 ] جاره [ 3 ] نداشت
« إنّ البعير يبغض الخشاشا * لكنّه فى انفه ما عاشا » « 11 »
و شاهزاده بموجب فرمان قضا اتّصال تشذّر « 12 » باسباب نصال « 13 » و آلات نضال « 14 » نموده با فئة الاسلام « 15 » بجانب قبّة الاسلام « 16 » متوجه شد . والى بلخ نيز
هامش
[ 1 ] - نو ، حين كه
[ 2 ] - ط ، به هيچوجه
[ 3 ] - چاره .
( 1 ) - هلاك كردن .
( 2 ) - بباطل ستيهنده . آنكه ديده و دانسته از حق برگردد ( ر ب )
( 3 ) - و نيست آن از ستمكاران بدور ( از آيهء 84 سورهء هود ) .
( 4 ) - نفقه را بر كسى تنگ كردن ( از ر ب ) .
( 5 ) - در خطر و هلاكت افكندن ( ر ب ) .
( 6 ) - نكوهيدن و ادب دادن ( ر ب ) .
( 7 ) - مىجنبد گويا كه آن ماريست سپيد ( از آيهء 10 سورهء نمل ) .
( 8 ) - جنبش ( از اقرب الموارد ) .
( 9 ) - گريزان ( از ر ب ) .
( 10 ) - وفا نكننده . ( ر ب ) مزاحم
( 11 ) - همانا شتر دشمن مىدارد چوبى را كه در بينى آن مىكنند ليكن آن در بينى اوست چند كه زنده است .
( 12 ) - آمادهء جنگ شدن ( ر ب ) .
( 13 ) - ج نصل بفتح اول و سكون دوم ، پيكان تير و پيكان ( ر ب ) .
( 14 ) - جنگ ( ر ب ) .
( 15 ) - گروهى از مسلمانان .
( 16 ) - بلخ