متدبجة « 1 » ، و جباه الغدران « 2 » متغصنة [ 1 ] ، و جفون النّوّار متوسّنة [ 2 ] « 3 » ، و شارب النّبت قد طرّ « 4 » ، و هارب البرد قد فرّ « 5 » ، و الدّهر قد ثمل و أفاق « 6 » ، و الزّهر قد شمل الآفاق .
ايام نوبهار از جلوهء گلهاى آتشى و آذرگون « 7 » و زند خوانى « 8 » زندخوان « 9 » آتشكدهء نوبهار « 10 » شد ، و هزار دستان با هزار دستان دستانسراى بستانسراى گلزار . نرگس باغات ، با غانيات « 11 » همچشمى آغازيد ، و صباى « 12 » اشجار از صباى أسحار « 13 » بتمايل « 14 » گراييد . اغصان « 15 » ابر آذارى « 16 » بتطربه و اغصان « 17 » أغصان پرداخت ، و گلبنان نهال « 18 » و نهال « 19 » أخضر « 20 » قامت رعنايى برافراخت ، و شبنم نيسانى مشام زمانه را به عرق بهار « 21 » برآميخت ، و عرصهء چمن از ظهور ازاهير « 22 » از هزار [ 3 ] طرف
هامش
[ 1 ] - يو ، متغضة .
[ 2 ] - نو و ط اضافه دارد : و الافنان مورقة و الاوراق مفتنة و خد الخيرى مورد و حد العرار مجرد و عرف النهار قد تارج و وجه البهار قد تضرج و عذار البنفسج قد بقل و عذر الزمان قد قبل .
[ 3 ] - نو ، ط ، ازاهير ازهر
( 1 ) - كنارههاى آبشخورها مزين است
( 2 ) - ج غدير ، آبگير .
( 3 ) - و پلكهاى غنچهها خوابآلود است .
( 4 ) - بروت رستنيها دميد .
( 5 ) - و سرماى كلانسال بگريخت .
( 6 ) - مست گرديد و به هوش آمد .
( 7 ) - نوعى شقايق . گل هميشه بهار . ( برهان )
( 8 ) - زند خواندن ، خواندن تفسير اوستا .
( 9 ) - بلبل .
( 10 ) - آتشكدهء بلخ . ( ر ك تعليقات برهان قاطع از آقاى دكتر معين ص 2183 ) .
( 11 ) - ج غانيه ، زنى كه بىنياز باشد به خوبى خود از پيرايه . ( ر ب )
( 12 ) - در حواشى كودكان معنى شده ولى بدين معنى صبايا است ج صبى ، و صبا بكسر اول ، بمعنى كودكى است نه كودك
( 13 ) - ج سحر .
( 14 ) - به چپ و راست رفتن .
( 15 ) - پيوسته باريدن . ( ر ب )
( 16 ) - آذار نام ماه اول بهار است
( 17 ) - اغصنت الشجرة ، نبتت اغصانها ( اقرب الموارد ) و در اينجا متعدى استعمال شده
( 18 ) - ج ناهل ، سيراب . ( ر ب )
( 19 ) - درخت موزون نورسته . ( برهان )
( 20 ) - سبز
( 21 ) - در آن ايهامى است به عرقى كه از گل نارنج گيرند .
( 22 ) - جمع ازهار و ازهار ج زهرة شكوفه