جلس سلطان السّلاطين بسط اللّه يده على الدّست اليمين « 1 » ، محفوفا يساره « 2 » باليمين « 3 » و يمينه « 4 » باليسار « 5 » و هو جالس على هيئة التّواضع و هيبة و الوقار ، و اصطفّ خلصائه الاخيار و الامراء الكبار و قاموا و جلسوا على مكانتهم « 6 » و صمّوا « 7 » و تكلّموا به قدر حاجتهم و وجه السّلطان بغرّ « 8 » البشر « 9 » سافر « 10 » ، و أمله بعزّ النجح ظافر ، و باب الاحسان مفتوح و رغد العيش ممنوح « 11 » ، و حجابه مرفوع و خطابه مسموع ، و بساطه مقبّل « 12 » و نشاطه مقبل « 13 » و محيّاه يلوح « 14 » و ريّاه يفوح « 15 » و محبّته يروق و مهابته يروغ « 16 » و أفاقه « 17 » فى الآفاق تضيء و أخلاقه كالخلوق تضوع « 18 » . يده مبسوطة لفيض أمواه [ 1 ] العطاء « 19 » و كفّه مقبوضة لفضّ افواه العناء « 20 » . ظاهرها قبلة القبل « 21 » و باطنها كعبة الامل قد جال له « 22 » جولة الظّفر ، و كانّ سريره هالة القمر ، و الاعلام تبرّز لتنشر « 23 » ، و الاقلام تزبّر لتبشر « 24 » . در رياض دلهاى صنوبرى اصاغر و عراعر « 25 » عرار « 26 » خرّمى
هامش
[ 1 ] - ط ، اهواء
( 1 ) - مسند مبارك .
( 2 ) - دست چپ .
( 3 ) - بركت و توانائى .
( 4 ) - دست راست .
( 5 ) - توانگرى .
( 6 ) - بر حسب مقامشان .
( 7 ) - چنين است در نسخ و ظاهرا صمتوا .
( 8 ) - غرر ؟
( 9 ) - گشادهرويى .
( 10 ) - درخشان و روشن
( 11 ) - و فراخى معيشت حاصل بود .
( 12 ) - بوسيده
( 13 ) - نو ، مقيل ، و معنى مناسب براى آن نيافتم
( 14 ) - چهرهء او مىدرخشيد .
( 15 ) - و بوى خوش او مىدميد .
( 16 ) - و دوستى او بشگفت مىآورد و بيم او مىترسانيد .
( 17 ) - ج افق ، كرامت
( 18 ) - مانند خلوق ( نوعى از بوى خوش ) مىدميد .
( 19 ) - دست او گشاده است براى روان ساختن آبهاى بخشش
( 20 ) - و پنجهء او بسته است براى شكستن دهان سختيها .
( 21 ) - ج قبله بضم اول
( 22 ) - ضمير به نادر راجع است
( 23 ) - و پرچمها بيرون كرده مىشد تا افراشته شود .
( 24 ) - و قلمها مىنوشت تا مژده دهد .
( 25 ) - ج عراعر بضم عين در اول و كسر دوم ، بزرگ قدر و شريف
( 26 ) - بهار دشتى زرد رنگ . ( ر ب )