مكرمت مرشّش « 1 » و راحله [ 1 ] « 2 » و راتبهء « 3 » هريك فراخور حال و رتبه مرتّب و مرسس « 4 » گشته جمعى از أساوره « 5 » و سواران ايشان كه در ميدان مساورت « 6 » مقيّد بسيور « 7 » إسار « 8 » و مسوّر « 9 » بأساور « 10 » خسار شده بودند ، إعتاق « 11 » أعناق « 12 » از عناق « 13 » مأسورى « 2 » « 14 » دريافته به قلاوزى « 15 » مرحمت عاجزنواز خديوانه مكنوف « 16 » بهسلامت ، و محفوف بعافيت ، با حسن منقلب « 17 » و كشفكوب « 18 » ستايشگر ذات پاك ربّ جلّ شانه روانهء اوطان شدند . « فصارى الاسارى الاشارى و حبروا كأنّه انفلت من الشّباك عصابة من الحبارى » « 19 »
« فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَ تَتَمارى »
« 20 » و تا حد « آريهچائى [ 3 ] » « 21 » به زيبندهء افسر تاجدارى استقرار يافت ، و چنان ممالك دلپذير بىنزاع و مصاف انتزاع و مضاف ولايات محروسه گرديد ،
هامش
[ 1 ] - ط ، راحبله نو ، راصله .
[ 2 ] - نو ، ط ، ناسورى .
[ 3 ] - يو ، و تا از يه چاى
( 1 ) - از مادهء ( رش ) باب تفعيل ديده نشد .
( 2 ) - باركش .
( 3 ) - مقررى ، و از راحله و راتبه مواجب و مقررى مقصود است .
( 4 ) - محكم و ثابت ( حواشى ) ديده نشد
( 5 ) - ج اسوار بضم يا كسر ، سوار كار نيكو ، مرد ماهر و دانا در تيراندازى . ( ر ب )
( 6 ) - حمله آوردن . ( ر ب )
( 7 ) - ج سير بفتح اول و سكون دوم ، دوال . ( ر ب )
( 8 ) - اسير شدن ( ر ب )
( 9 ) - باره ( دست بند ) بر دست زده .
( 10 ) - ج اسوار بضم اول ، باره . ( ر ب )
( 11 ) - آزادى
( 12 ) - ج عنق ، گردن .
( 13 ) - بلا و سختى . ( ر ب )
( 14 ) - اسيرشدگى .
( 15 ) - قلاووز ، سوارانى را گويند كه به جهت محافظت لشكر در بيرون لشكر مىباشد . ( برهان ) مقدمهء لشكر و راهبر ( حاشيهء برهان مصحح آقاى دكتر معين ) .
( 16 ) - نگاهداشته . ( ر ب )
( 17 ) - نيك انجامى .
( 18 ) - ج كربة
( 19 ) - پس گرديدند اسيران تبختركنندگان و شاد شدند چنان كه گويا گريخت از دام دستهاى از حبارى
( 20 ) - پس بكدام يك از نعمتهاى پروردگار خود شك مىآورى . ( آيهء 56 سورهء نجم ) .
( 21 ) - نام رودى است در شمال رود ارس و به ارس مىريزد