عبد اللّه پاشا با اتباع و اشياع ، شياع « 1 » و ضرام « 2 » بروق سيف مذرّب « 3 » و صيد فوج مدرّب « 4 » گشته مقتول ، و حبل حياتشان مقطوع و مقطول « 5 » گرديد . بقيّة السّيف ، بهر سمت سمت « 6 » « تفرّقوا شذر مذر » « 7 » پذيرفته رفتند . فوجى از ليوث « 8 » بعوث « 9 » باستقفاء « 10 » فراريان منبعث گشته بسيارى از ايشان را در مخاض « 11 » و مخامل « 12 » و مغار « 13 » و مغامر « 14 » در سلك
« فَشُدُّوا الْوَثاقَ »
« 15 » انخراط « 16 » و دواب وافر و أخيال حديد الحوافر « 17 » و أفراس « 18 » مكرع القوائم « 19 » و آبال « 20 » قويم المناسم « 21 » و جمال « 22 » ضخيم الفراسن « 23 » و بعران « 24 » ضيغم « 25 » براثن « 26 » به مرابط اكتساب ارتباط دادند [ 1 ] .
پاشايان گنجه و تفليس مركب طالع را گنجه « 27 » و خود را از مكنت محارست در حد تفليس « 28 » ديده از اضطرار
« لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا »
« 29 » بدون اعتدا « 30 »
هامش
[ 1 ] - يو ، اضافه دارد ، فشدوا الوثاق
( 1 ) - هيزم ريزه كه بدان آتش افروزند . ( ر ب )
( 2 ) - هيزم ريزه . ( ر ب )
( 3 ) - شمشير زهر داده ( ر ب ) .
( 4 ) - كار آزموده ، ورزيده .
( 5 ) - بريده
( 6 ) - نشان .
( 7 ) - رفتند متفرق و پريشان . ( ر ب )
( 8 ) - ج ليث ، شير
( 9 ) - ج بعث ، لشكر .
( 10 ) - در پى رفتن .
( 11 ) - ج مخاضة ، آبراهه .
( 12 ) - جاى نهان شدن ( حواشى ) ديده نشد .
( 13 ) - غار
( 14 ) - جاى نهان شدن . حواشى ( ديده نشد ) .
( 15 ) - پس محكم كنيد بند ( آنان ) را ( از آيهء 4 سورهء محمد )
( 16 ) - در آمدن در جمع .
( 17 ) - آهن سم .
( 18 ) - ج فرس ، اسب .
( 19 ) - استوار دست و پاى . ( ر ب )
( 20 ) - ج ابل ، شتر
( 21 ) - محكم سم .
( 22 ) - ج جمل ، شتر .
( 23 ) - ج فرسن بكسر اول و سوم و سكون دوم ، سپل شتر . ( ر ب )
( 24 ) - ج بعير ، شتر
( 25 ) - شير .
( 26 ) - ج برثن بضم اول و سوم و سكون دوم ، پنجهء شير .
( 27 ) - الاغ دم بريده . ( برهان )
( 28 ) - بافلاس منسوب كردن
( 29 ) - نمىتوانند چارهاى و نمىيابند راهى . ( از آيهء 100 سورهء نساء )
( 30 ) - تجاوز .