تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 356

مساهمون:

ص٣٥٦
اقاموا عليها مجانيق مجّت نيقها « 1 » ، و رجّت شيقها « 2 » ، و فرّجت « 3 » بالاحجار طريقها ، و وسّعت بالتّضييق « 4 » ضيقها ، و هيّجت بالهيجاء صيقها « 5 » ، و خفّضت بالشّهوق « 6 » شهوقها « 7 » ، و اوهنت بالتّوثيق وثاقها و وثوقها ، و اخبت « 8 » بالرّعود بروقها ، و سوّت « 9 » بالخرق تلالها و خروقها « 10 » ، و بسّت « 11 » بالتّفريق فرقها . فكانّ المجانيق مجانين يرمون [ 1 ] « 12 » و لا يرمون « 13 » ، و اذا كشف ضميرهم بان منهم البون « 14 » . جبال تجرّها جبال ، و رجال يتّخذها رجال . امّهات البلايا ، و حوامل المنايا مهاب « 15 » مهابطها « 16 » ، و مساء « 17 » مساقطها ، مفرّقات للحشد و الجسد ، و مشتّتات لأهل البغض و الحسد
« فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ »
« 18 » . صدعت « 19 » اذا صعدت ، و تبّت « 20 » و بثّت « 21 » اذا وثبت « 22 » . كسرت اذا نصبت معطوفا على المحل « 23 » و فتحت اذا رفعت مجرورا بالعمل « 24 » سحاب برد
هامش
[ 1 ] - ط ، اضافه دارد مناجيد ( 1 ) - برون ريخت قطعات درشت كوه را ( 2 ) - و جنباند سخت‌ترين جاى را از كوه . ( 3 ) - گشاد كرد . ( 4 ) - تنگ گرفتن ( 5 ) - صيق ، غبار . ( ر ب ) ( 6 ) - به بلند گرديدن . ( 7 ) - مرتفعات آن را ( ؟ ) ( 8 ) - خاموش ساخت . ( 9 ) - هموار ساخت . ( 10 ) - ج خرق ، بيابان بىآب و گياه و زمين فراخ . ( 11 ) - پريشان كرد . ( 12 ) - مىاندازند ( 13 ) - و قصد ندارند . ( 14 ) - مسافت ما بين دو چيز ( اقرب الموارد ) شكاف ( 15 ) - جاى ترسناك . ( 16 ) - ج مهبط ، فرودآمد نگاه ( 17 ) - ناخوش داشته . ( 18 ) - در گردن اوست ريسمانى از ليف خرما ( آيهء 5 سورهء تبت ) ( 19 ) - شكافته شد ( 20 ) - بريده شد . ( 21 ) - و پراكنده شد . ( 22 ) - گاهى كه برجست . ( 23 ) - شكسته مىشود از جهت بازگشت به محل ، گاهى كه بلند شود و در اين عبارت ايهامى است بمعانى مصطلح اين الفاظ در علم نحو . ( 24 ) - و گشوده مىشود گاهى كه برپاشود از جهت كشش ( شدت ) كار . و نيز در آن ايهامى است بمصطلحات نحوى
دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 356 | سيد جعفر شهيدى / ميرزا مهدي خان استر آبادى