كما قيل « عند الاوجال تتفاضل الرّجال » « 1 » و بيست هزار تن از جيوش عثمانى از دم تيغ آبدار بدارا « 2 » بدار فنا شتافته ميدان رزم از وجوه پردلان اعدا خالى شد « يوم بيوم الحفض المجوّر » « 3 » . بعد از سه روز لواى جهانپيما از آن مكان ناحى « 4 » نواحى « كركوك » ، و فوجى بتأديب سركشان معاقل « 5 » مأمور ، و جملهء عافطه « 6 » و نافطه « 7 » و نعجه « 8 » و ناعجه « 9 » و عجاجه « 10 » و ناجيهء « 11 » آن ناحيه را تاخته ، ضياع و عقار آن مملكت را عرضهء ضياع « 12 » و اهالى رام اكلهء [ 1 ] « 13 » كلاب « 14 » عقور « 15 » و ضباع « 16 » ساختند [ 2 ] ، و تمامى قلعهجات آن سمت انقلاع « 17 » و اسباب آن قلاع اقتلاع « 18 » يافت .
و وصّل فى ذلك المسير السّير بالسّرى « 19 » و سال « 20 » بسيول « 21 » خيوله رمال الوهاد « 22 » و الذّرى « 23 » و سرى السّريّة « 24 » و أمرها بالغارة على الغرّة « 25 » ففلّوا الجمع « 26 » و
هامش
[ 1 ] - يو ، كله
[ 2 ] - نو ، از اهالى تا آنجا را ندارد .
( 1 ) - نظير ، عند الامتحان يكرم الرجل او يهان .
( 2 ) - عاجلا .
( 3 ) - حفض خيمه است با آنچه در اوست و شترى را نيز گويند كه اين متاع بر پشت آن بود . و مجور افتاده است و اين مثل را هنگامى زنند كه مصيبتى بر كسى وارد آيد كه خود سبب مصيبتى بر كسى شده است ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 4 ) - قاصد .
( 5 ) - ج معقل ، پناه جاى .
( 6 ) - ميش ماده ( ر ب ) .
( 7 ) - بز ماده ( ر ب ) .
( 8 ) - ميش ماده ( ر ب ) .
( 9 ) - شتر مادهء سفيد تيزرو ( ر ب ) .
( 10 ) - گلهء بزرگ از شتران ( ر ب ) .
( 11 ) - ناقهء تيزرو ( ر ب ) .
( 12 ) - تباهى .
( 13 ) - لقمه ( ر ب ) .
( 14 ) - ج كلب ، سگ .
( 15 ) - گزنده ( ر ب ) .
( 16 ) - ج ضبع ، كفتار .
( 17 ) - بركنده شده ( ر ب ) .
( 18 ) - انقلاع ( ر ب ) .
( 19 ) - رفتن در تمام شب ( اقرب ) .
( 20 ) - جارى شد .
( 21 ) - ج سيل .
( 22 ) - رمال ج رمل ، وهاد ج وهد ، زمين هموار ( ر ب ) .
( 23 ) - آنچه برافتد از چيزى ( لغد ) .
( 24 ) - پارهاى از لشكر ( ر ب ) .
( 25 ) - برگزيدهء هر چيزى ( ر ب ) .
( 26 ) - پس شكستند جمع را .