يازيدند . امّا سرعسكر بعد از بعث آن گروه بتصوّر آنكه مبادا خديو نيكوخصال كه هنگام خصال « 1 » با سهم « 2 » و مخصل « 3 » سهم « 4 » و خصل « 5 » از سروران جهان ربوده فرار يابد ، و « ممشپاشا » ندب « 6 » نيكنامى فرا ربايد ، با فوجى بطل « 7 » از روى بطر « 8 » بطر « 9 » و تثقيف « 10 » رماح « 11 » و سنّ « 12 » أسنّه « 13 » و إرهاف « 14 » مرهفات « 15 » پرداخته بعزم إزهاف « 16 » و إزهاق « 17 » خصم طريق احتقاق « 18 » را باقدام نزق الحقاق « 19 » أسرع من البرق پويا و زبان حالش در ميدان شوق چالش بمقال :
إذا ما غدونا قال ولدان أهلنا * تعالوا إلى أن يأتنا الصّيد نحطب « 20 »
گويا ، بر مجنّب « 21 » عزم و محنّب « 22 » رزم بر نشسته متعاقب « ممشپاشا » مطيّهء « 23 » همت را باربند [ 1 ] ، و امر مقاتلت را كاربند ، و باقوى و ضئيل « 24 » غار « 25 » ايلغار نموده روانهء
هامش
[ 1 ] - يو ، كار بندى .
( 1 ) - به تيراندازى بر كسى غلبه كردن . نشانه زنى ( ر ب ) .
( 2 ) - تير .
( 3 ) - شمشير بران ( ر ب ) .
( 4 ) - حصه . بهره ( غياث اللغات ) .
( 5 ) - گرو و آنچه بر سر داو نهند ( بهار عجم ) گرو .
( 6 ) - داو كشيدن بر هفت باشد در بازى نرد و آن را به عربى عذرا خوانند ( برهان ) .
( 7 ) - شجاع .
( 8 ) - تكبر ( از ر ب ) .
( 9 ) - تيز كردن ( ر ب ) .
( 10 ) - راست كردن ( ر ب ) .
( 11 ) - ج رمح بضم اول و سكون دوم ، نيزه .
( 12 ) - تيز كردن ( ر ب ) .
( 13 ) - ج سنان ، نيزه .
( 14 ) - تيز كردن .
( 15 ) - ج مرهف ، شمشير تنك ( تيز ) ( ر ب ) .
( 16 ) - زود كشتن ( ر ب ) .
( 17 ) - نابود كردن ( از ر ب ) .
( 18 ) - خصومت ( ر ب ) .
( 19 ) - خصومتكننده در چيزهاى اندك ( ر ب ) .
( 20 ) - اخطبك الصيد ، به تو نزديك شد و در دسترس قرار گرفت ( ر ب ) .
( 21 ) - اسب كتل ( ر ب ) .
( 22 ) - اسب گوژپشت ، يا كوژدست يا اسب كه ميان دو پاى آن دور باشد ( ر ب ) .
( 23 ) - بارگى ( ر ب ) .
( 24 ) - لاغر و نزار ( ر ب ) .
( 25 ) - لشكر ( ر ب ) .