كه در قوس تفوّق « هو أعلاها ذا نوق » « 1 » مفوّق « 2 » مىبود ، دالف « 3 » و دبور « 4 » و ديدهء مقصود لشكر مظفّر مظفور [ 1 ] « 5 » گرديد . كما قيل « 6 » : « أهل الحرب و الجدل بين الحرب و الجدل » « 7 » ، و ظهور اين حال در حال سباق « 1 » « 8 » ، سباق « 9 » و شياق « 10 » سبّاق « 11 » مضمار جلادت گشت « شخب فى الإناء و شخب فى الأرض » « 12 » و بمضمون الحرب سجال » « 13 » بعضى از دليران مجالح « 14 » صولت در مجال حرب و جلواح « 15 » رزم به مجالحت « 16 » و مكالحت « 17 » مشتغل و برخى از عراض « 18 » كفاح « 19 » و نفاح « 20 » منتقل « 21 » گرديدند ، و در آن ملحمه « 22 » بضروب « 23 » متلاحمه « 24 » ، ضروب « 25 » أبطال را رقم إبطال بر صحيفهء هستى كشيده شد . قضا بر حال دليران مفاد
« لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا »
« 26 » ادا كرد و در آنات كرّ
هامش
[ 1 ] - يو ، اضافه دارد ، قافله .
( 1 ) - هو اعلى الناس ذا نوق يعنى تير او از همه برتر است ( مجمع الامثال )
( 2 ) - سوفاردار ( ر ب ) .
( 3 ) - تيرى كه نزديك نشانه رسد ( ر ب ) .
( 4 ) - دابر ؟ تيرى كه در گذرد از نشانه .
( 5 ) - ناخنه دار ( ر ب ) .
( 6 ) - چنان كه گفتهاند .
( 7 ) - مردم جنگ و ستيز ميان جنگ و شادمانيند .
( 8 ) - پيشروى ( نف ) .
( 9 ) - پايبند باز كه از چرم و جز آن باشد ( نف ) .
( 10 ) - چيزى كه بدان دو چيز را به يكديگر بندند ( از ر ب ) .
( 11 ) - سبقتگيرنده .
( 12 ) - شخب آنچه بيك كشيدن از پستان فروريزد . و اين مثل را براى كسى زنند كه گاهى بصواب سخن گويد و گاهى بخطا . چنان كه كسى شير دوشد و يكبار در ظرف ريزد و بار ديگر به زمين ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 13 ) - سجال آنست كه كسى در جنگ چنان كند كه حريف او كند ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 14 ) - شير ( ر ب ) .
( 15 ) - زمين فراخ ( ر ب ) .
( 16 ) - جنگ روياروى ( ر ب ) .
( 17 ) - سختى كردن با هم ( ر ب )
( 18 ) - معارضه .
( 19 ) - جنگ كردن ( ر ب ) .
( 20 ) - روباروى جنگ كردن ( ر ب ) .
( 21 ) - دور گرديدن ( ر ب ) .
( 22 ) - جنگ بزرگ ( ر ب ) .
( 23 ) - ضربتها .
( 24 ) - شكستگى كه به گوشت رسيده باشد ( ر ب ) .
( 25 ) - دستهها
( 26 ) - همانا آورديد چيزى رشت ( از آيهء 91 سورهء مريم ) .