از اين معنى شاه و سپاه را سلوة الصّدر « 1 » و قوّة الظهر « 2 » و شدّ الازرى « 3 » حاصل شده [ 1 ] متشذّران « 4 » جنود و خلابيس « 5 » حشود « 6 » و متفرّقين فرق [ 2 ] و غايبين حاضر « 7 » را از ممالك قريبه « 8 » حاضر و رايات معلّى « 9 » را از « ابهر » بصوب همدان ساير ساختند ، و در منزل « كردجان » همدان مطارد « 10 » مطاردت « 11 » و مطاوح [ 3 ] « 12 » مطاوحت « 13 » مرتب كرده [ 4 ] معارك « 14 » معاركت « 15 » و معاوك « 16 » معاكرت « 17 » آراستند .
نخست محمّد خان بلوچ كه در ميان جنود پادشاهى باظهار جوهر خودنمايى حكم سيف بلوج « 18 » داشت ، با فوج خود آغاز تصادم و تصارم « 19 » نمود ، و بمحض تصادف و تزاحف « 20 » ضعف « 21 » را مضاعف « 22 » و زحف « 23 » را شعر مزاحف « 24 » يافته ابيات « 25 »
هامش
[ 1 ] - ط ، شد .
[ 2 ] - يو ، ندارد .
[ 3 ] - يو ، مطاوع .
[ 4 ] - يو ، ندارد .
( 1 ) - تسليت خاطر . آرامش سينه .
( 2 ) - پشتيبان .
( 3 ) - محكمى پشت .
( 4 ) - پراكندگان ( از ر ب ) .
( 5 ) - پراكندگان بهر سوى ( ر ب ) .
( 6 ) - ج حشد بفتح اول و سكون دوم ، جماعت .
( 7 ) - مقيم در شهر ( ر ب ) .
( 8 ) - نزديك .
( 9 ) - بلند .
( 10 ) - ج مطرد بكسر اول و فتح سوم : نيزهء خرد كه بدان شكار كنند ( ر ب ) .
( 11 ) - حمله آوردن بر يكديگر ( ر ب ) .
( 12 ) - جايهاى انداختن و جايهاى هلاك ( ر ب ) .
( 13 ) - همديگر را انداختن ( ر ب ) .
( 14 ) - ج معركه بفتح اول و سوم و سكون دوم ، جاى جنگ ( اقرب الموارد ) .
( 15 ) - جنگ ( اقرب الموارد ) .
( 16 ) - ج معوكة بفتح اول و سوم و سكون دوم ، جنگ ( اقرب الموارد ) .
( 17 ) - مشاجرت در دشمنى ليكن از اين ماده باب تفاعل بدين معنى آمده است و باب مفاعله ديده نشد .
( 18 ) - اين صيغه در ( تاج العروس ، اقرب الموارد ، منتهى الارب . مهذب الاسماء ) ديده نشد و بدين معنى ( بليج ) است .
( 19 ) - با هم بريدن ( ر ب ) .
( 20 ) - نزديك هم شدن در جنگ ( ر ب ) .
( 21 ) - سستى و ناتوانى ( ر ب ) .
( 22 ) - دو چندان ،
( 23 ) - حملهء لشكر .
( 24 ) - داراى زحاف ر ك ح 7 ص 82 .
( 25 ) - ج بيت ، خانه .