اسد « 1 » از جبهه « 2 » چارچشم « 3 » نگاه بود ، و سهم « 4 » با اينكه تير روى تركش روشنان فلك مىبود از حسرت تماشا سهيم آه « 5 » . حامل رأس الغول « 6 » با سر خدمت مىكرد ، و ذات الكرسى « 7 » بدفع گزند عين الكمال « 8 » ، آية الكرسى « 9 » مىخواند . مرأة المسلسله « 10 » سلسله انداخته ، و صليب « 11 » از ناز زنّار زرّين حمايل ساخته . ممسك الاعنّه « 12 » را عنان صبر و توان از دست رفته ، و سهيل « 13 » اهل بزم را اهلا و سهلا گفته .
از بس آميزش اضداد شيوع يافته ، مهتاب خيط الكتّان « 14 » را فرش مهتابى « 15 » فلك ساخته ، و از بسكه نزهت سراى سپهر شايان تماشا گشته ، تنّين « 16 » را نيز ميل روپوش شده از قلب العقرب « 17 » برقع انداخته . ثوابت با هم سير مىكردند ، و سيّارات محو نظاره گشته در مقام حيرت ثابت مىبودند . سپهر از كواكب با هزاران چشم ، به راه
هامش
( 1 ) - شير نام برج پنجم .
( 2 ) - پيشانى ( پيشانى شير ) نام منزل دهم است از منازل قمر
( 3 ) - بسيار مشتاق ( لغد از آنندراج ) .
( 4 ) - ر ك ح 8 ص 103 .
( 5 ) - از جهت آنكه سهم چيزيست دراز بىصورت . ر ك : ( التفهيم ص 92 ) .
( 6 ) - صورت يازدهم است از صور شمالى چون مرديست ايستاده بر پاى و بدست او سرى است بريده سخت زشت ( التفهيم ص 92 ) .
( 7 ) - خداوند كرسى ، صورت دهم است از صور شمالى چون زنى نشسته بر تختى بر كردار منبر ( التفهيم ص 92 ) .
( 8 ) - چشم زخم . ( غياث ) .
( 9 ) - معروف است و آن آيهء 256 سورهء بقره است .
( 10 ) - زن به زنجير بسته و آن را المرأة التى لم تر بعلا ( زن كه شوى نديده است ) نيز گويند . صورت بيستم است از صور شمالى ( التفهيم ص 93 ) .
( 11 ) - ر ك ح 1 ص 103 .
( 12 ) - ر ك ح 8 ص 102 .
( 13 ) - ستارهء معروف .
( 14 ) - سمكة ، حوت ، برج دوازدهم و آن همچو دو ماهى است دنبال يكى از دنبال ديگرى آويخته برشتهء دراز ( التفهيم ص 91 ) و لطف تناسب با توجه به آنكه گويند مهتاب كتان را پاره مىكند ، به خوبى آشكار است .
( 15 ) - عمارتى بلند مسطح بىسقف . . . كه پيش ايوان يا در ميان صحن سراى و باغ سازند . . . ( بهار عجم ) .
( 16 ) - صورت سوم از صور شمالى ( التفهيم ص 91 ) .
( 17 ) - منزل هيجدهم است از منازل ماه ( التفهيم ص 111 ) .