ابن طباطبا « 1 » گويا در ايّام ماضى ليلاء « 2 » ليالى « 3 » اين سور را در آينه استقبال ديده وصف حال را به اين اشعار اشعار كرده :
شعر :
و ليلة أطربنى جنحها * فخلتنى فى عرس الزّنج « 4 »
كانما الجوزاء فى جنح الدّجى * طبّالة تضرب بالصّنج « 5 »
قائمة قد حرّرت قصفها « 6 » * مائلة الرأس من الغنج « 7 »
در شبى از نهار بهار خوشتر و از صباح عيد و صباح « 8 » غيد « 9 » دلكشتر و زمانى مزدوج « 10 » بفرح و ساعتى منزه از برح « 11 » و ترح « 12 » نيّر برج « 13 » برج سعادت با زهرهء زهرا اقتران يافت ، يعنى در شب پانزدهم رجب با رحب « 14 » و شرف ناحيه تاز « 15 » چين و ختن ، ختن « 16 » شد ، و چين جبين دهر عابس « 17 » از چنين عيش دلاويز ازاحت « 18 » پذيرفت .
هامش
( 1 ) - محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن ابراهيم بن اسماعيل . . . متولد در اصفهان متوفى به سال 322 ه . ق ( ر ك معجم الادباء ص 143 ج 17 ) .
( 2 ) - ليلى ، معروف و ليلاء ليالى اضافهء تشبيهى است .
( 3 ) - ج ليل ، شب .
( 4 ) - و شبى كه بطرب آورد مرا پارهاى از آن .
پس گمان بردم خود را كه در مهمانى عروسى زنگيانم .
( 5 ) - گويا جوزا در تاريكى نيمهء شب طبل زنى بود كه به چنگ مىزد .
( 6 ) - اين جمله در نسخ مضطربست : يو ، ط ، حررت قصفها عت ، حرات قصفها . نو ، مررت قصفها . كنوز حرزت نصفها ، و تصحيح ممكن نشد .
( 7 ) - درحالىكه خمكننده است سر را از كرشمه .
( 8 ) - صاحب جمال ( ر ب ) .
( 9 ) - ج اغيد ، نرم و نازك ( المنجد ) .
( 10 ) - جفتشده .
( 11 ) - سختى و گزند ( ر ب ) .
( 12 ) - غم ( اقرب الموارد ) .
( 13 ) - خوبروى با جمال ( ر ب ) .
( 14 ) - فراخى .
بركت .
( 15 ) - حمله بر : يورش بر و مقصود رضا قلى ميرزاست .
( 16 ) - داماد ( ر ب ) .
( 17 ) - ترشرو .
( 18 ) - دورى ( از ر ب ) .