مفوّق « 1 » با ساق مشمّر « 2 » « أصرد من السّهم » « 3 » مشغول دفاع و مانند كمان پشت بخصم در كشاكش نزاع گشت . مبارزان قرّاع « 4 » با سيف أقرع « 5 » و سنان أصلع « 6 » بقرع « 7 » و قراع « 8 » پرداخته ، فزع « يوم أكبر » « 9 » ظاهر ساختند . جمعى نهير « 10 » از اعداء مقهور از فرط هراس اسب بر آن نهر نهر « 11 » رانده ، بمدلول
« فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ »
« 12 » چون حمار « 13 » در خر « 14 » ماندند ، و برخى به آب سيف فلوع « 15 » مستغرق شده ، قليل بليل [ 1 ] « 16 » كه در آجال « 17 » ايشان تأجيلى « 18 » بود ، بعد لأى « 19 » از گل و لاى و آب شمشير نجات يافته به پاى گريز سر از معركهء ستيز بدر بردند . و جميع [ 2 ] فتيات « 20 » و قينات « 21 » و قنيات « 22 » و از اطفال رضيع « 23 » تا پيران وضيع « 24 » در آن ورطهء هولناك آغشتهء آبوخاك و سقطهء « 25 » مساقط « 26 » هلاك شدند . دليران سر و بالاى [ 3 ] چگل « 27 » ،
هامش
[ 1 ] - يو ، بليلى .
[ 2 ] - ط ، جميع
[ 3 ] - بالائى .
( 1 ) - سوفاردار ( ر ب ) .
( 2 ) - جامه برداشته ، كنايت از چالاكى و آمادگى است .
( 3 ) - نافذتر از تير ، مثلى است ( از مجمع الامثال ) .
( 4 ) - صلب و سخت از هر چيزى ( ر ب ) .
( 5 ) - شمشير نيكو آهن ( ر ب ) .
( 6 ) - زدوده ( ر ب ) .
( 7 ) - كوفتن ( ر ب ) .
( 8 ) - مص باب مفاعله ، واكوفتن دليران بعضى بعض ديگر را .
( 9 ) - قيامت .
( 10 ) - بسيار ( ر ب ) .
( 11 ) - گشاده ( ر ب ) .
( 12 ) - پس فروبرديم او را و خانهاش را به زمين ( از آيهء 81 سورهء قصص ) .
( 13 ) - خر .
( 14 ) - گل تيره و چسبنده ( ر ب ) .
( 15 ) - بران ( ر ب ) .
( 16 ) - اندك ، قليل بليل از اتباع است ( ر ب ) .
( 17 ) - ج اجل .
( 18 ) - تأخير .
( 19 ) - سختى ( ر ب ) .
( 20 ) - دختركان جوان .
( 21 ) - ج قينه ، كنيزك يا كنيزك آوازخوان ( اقرب الموارد ) .
( 22 ) - محشيان آن را كسبشدهها معنى كردهاند ( ج قنيه بضم اول ) . ولى ج قنيه قنى بكسر اول و فتح ثانى است .
( 23 ) - شيرخوار .
( 24 ) - از مرتبه فرودافتاده ( ر ب ) از كار مانده . ناتوان .
( 25 ) - ساقطشده ، افتاده
( 26 ) - جاى افتادن ( ر ب ) .
( 27 ) - شهريست از تركستان كه مردم آنجا به غايت خوشروى مىباشند ( برهان ) .