تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 232

مساهمون:

ص٢٣٢
در حسرت [ 1 ] خروش « 1 » و فغان « 2 » ، خروش و فغان افغان بچرخ گردان پيوست ، و قدسيان فلك ، « 3 » فلك‌الحمدگويان و پاىكوبان بساط نشاط و مهاد « 4 » انبساط ، انبساط « 5 » دادند ، و در آن‌روز آتش عمر « مياجيو » كه بر بادپاى آتشين سم ، در ساحت برزين « 6 » آذر برزين « 7 » بودى با آذر برزين « 8 » در خاك هلاك به آب شمشير انطفا « 9 » پذيرفت و اشرف آهو سرشت از راه كوير « أنزى من ظبى » « 10 » به سمت سيستان سيستن « 11 » كرده از آنجا با رجا و بيم به ارجاء « 12 » و انحاء « 13 » خاران و رخشان [ 2 ] من محال بلوچستان ارخاء « 14 » عنان جانب « 15 » كرد و به آنجانب خايب و حائب [ 3 ] « 16 » جائب « 17 » شد . در اواخر ماه جمادى الثانى سنه 1142 در حدود گرمسير مسير او با حالت سوء « 18 » ، سوى
« بِئْسَ الْمَصِيرُ »
« 19 » گشته ، از لجّ « 20 » بلوج « 21 » لجّ « 22 »
هامش
[ 1 ] - ط ، و در حسرت . [ 2 ] - يو ، و درخشان . ط ، خاران درخشان . [ 3 ] - يو ، حانب خايب و جايب و جايب حابيب . ( 1 ) - ج خرش بفتح اول و دوم ، متاع فرومايهء خانه ( ر ب ) . ( 2 ) - ج فغ ، معشوق و يار و دوست ( برهان ) . ( 3 ) - پس تراست سپاس . ( 4 ) - بستر و گستردنى ( ر ب ) ( 5 ) - گستردن . ( 6 ) - صحرا ( برهان ) . ( 7 ) - نام شخصى از خلفاى ابراهيم زردشت ! ( تخليط ابراهيم پيغمبر و زرتشت و ساختن وجه اشتقاق عاميانه از آذر برزين ( 8 ) - آذر مهر برزين ، نام يكى از سه آتشكدهء مهم عهد ساسانى ( حاشيهء برهان مصحح آقاى دكتر معين ) . ( 9 ) - خاموشى . ( 10 ) - جهنده‌تر از آهو . مثلى است ( مجمع الامثال ) . ( 11 ) - جستن جست و خيز كردن ( برهان ) . ( 12 ) - ج رجو ، كرانه ( ر ب ) . ( 13 ) - ج نحو سو ( ر ب ) . ( 14 ) - فروگذاشتن ، فروهشتن ( لغد ) رها كردن . ( 15 ) - اسب گشاده‌پا ( ر ب ) . ( 16 ) - گناهكار ( لغد ) . ( 17 ) - مسافت برنده ( ر ب ) رونده . ( 18 ) - بد . ( 19 ) - دوزخ . ( 20 ) - شمشير ( ر ب ) . ( 21 ) - روشن شدن ( ر ب ) . ( استعمال مصدر بعنوان صفت ) ( 22 ) - گروه بسيار .