اقاديم « 1 » ظفر فرجام غضنفر فرّ ، جام كامرانى نوشيدند ، و عالى و سافل كامل نصاب « 2 » و بالغ نصيب مقتنيات « 3 » و مغتنمات « 4 » اعنى « 5 » از التفات خديو مالك الرقاب « أغنى منّ التّفات عن الرّفات » « 6 » آمده [ 1 ] كامياب مال غزير « 7 » و عيش غرير « 8 » گرديدند . پس مناشير « 9 » منشّره « 10 » و فرامين مبشّره « 11 » در باب فتوحات ميسّره براى اخبار و احبار « 12 » أحبار « 13 » و اخيار اصدار يافته از اين مژده مردهدلان را عمر مخضر « 14 » و عيش مخضل « 15 » محصّل شد . عروس صفاهان از صفاها نازپرور آمد ، و زال دهر كه در انتظار چنين روزى گيسوساچى « 16 » كرده بود ، شباب از سر گرفت . سركشان قويدست پا به دامن پيچيدند و طاغيان و طاعنان [ 2 ] زبان پرزيان ناكام ، در كام ناكامى كشيدند . أفواه « 17 » از فوايح « 18 » أفواه « 19 » ذكر محامدش نكهت گرفت ، و ارواح از روائح « 20 » ارواح « 21 » نثر [ 3 ] مدايحش رويحه « 22 » اندوخت .
هامش
[ 1 ] - ط ، اضافه داد : بخت حضير
[ 2 ] - ط ، طاغان
[ 3 ] - ط ، نثر
( 1 ) - جمع اقدم ، شير بيشه . پيش افتاده مقدم . اين جمع ديده نشد .
( 2 ) - حد . بهره .
( 3 ) - ج مقتنيه ، ذخيره كرده ( ر ب ) .
( 4 ) - غنيمت گرفته .
( 5 ) - صيغهء متكلم : يعنى .
( 6 ) - و « اغنى عنه من التفة عن الرفة » و يا « استغنت التفة من الرفة » تفه درندهايست كه آن را عناق الارض خوانند و رفه كاه بود و گويند تفه از رفه بىنياز است ، چه آن گوشت خوار است نه كاهخوار . ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 7 ) - بسيار .
( 8 ) - زندگانى با فراغ خاطر .
( 9 ) - ج منشور ، فرمان .
( 10 ) - پراكنده
( 11 ) - مژدهدهنده .
( 12 ) - شادمان كردن ( ر ب )
( 13 ) - ج حبر ، دانشمند
( 14 ) - سبز خرم ( از ر ب )
( 15 ) - خوش و خرم .
( 16 ) - سفيد ( برهان )
( 17 ) - دهانها .
( 18 ) - ج فايحه ، بوى خوش .
( 19 ) - ج فوه ، بوى افزار كه از آن خوشبوى را نيكو نمايند ( ر ب ) .
( 20 ) - ج رايحه ، بو
( 21 ) - ج ريح باد .
( 22 ) - سرور . ( ر ب ) .