و شتاء يخلق الكلب فلا يعلوا هريره « 1 » * كلّما رام هريرا زمّ فاه زمهريره « 2 »
« فى يوم يخمد جمره و يجمد خمره » « 3 » و زمانى قارس « 4 » با فوجى « أفرس من تميم الفرسان » « 5 » به قصد تسخير فارس ، فارس [ 1 ] « 6 » فرس فراست « 7 » و فراست « 8 » گشته به سطوت فارس « 9 » مفترس « 10 » آهنگ افتراس « 11 » فرايس « 12 » خويش كرده وارد « زرقان » شيراز شدند .
روز ديگر كه منوچهر مينوچهر مهر [ 2 ] بر تخت جمسپهر برآمد ، افاغنهء شيراز أشرزهم اللّه « 13 » تشحيذ « 14 » مشارزات « 15 » حديد و تشذّر [ 3 ] « 16 » به مشارزات « 17 » جديده [ 4 ] كرده بعزم و كز « 18 » و ركز « 19 »
هامش
[ 1 ] - يو ، ندارد .
[ 2 ] - نو ، ط ، ندارد
[ 3 ] - نشزر .
[ 4 ] - جديده
( 1 ) - و زمستانى كه خفه مىكرد سگ را پس برنمىآمد بانگ آن .
( 2 ) - هرگاه كه قصد مىكرد بانگ را مىبست دهان آن را سختى سرماى آن .
( 3 ) - در روزى كه فرو مىمرد اخگر آن و بسته مىشد شراب آن ( گويند شراب در سرما بسته نمىشود ) .
( 4 ) - سخت سرد .
( 5 ) - و او عتيبة بن حارث بن شهاب سوار شجاع بنى تميم است و او را صياد القوارس نيز گفتندى ( مجمع الامثال )
( 6 ) - سوار .
( 7 ) - زيركى و كاردانى .
( 8 ) - نيك ماهر گرديدن در سوارى ( ر ب ) .
( 9 ) - شير بيشه ( ر ب ) .
( 10 ) - شكارافكن ( ر ب ) .
( 11 ) - شكستن ، كوفتن ( ر ب ) .
( 12 ) - ج فريسه ، شكار .
( 13 ) - در سختى و مكروه اندازد خدا آنان را ( ر ب ) .
( 14 ) - تيز كردن ( ر ب ) .
( 15 ) - حديد مشارزه ، آهن سخت كه بر هر چيزى كه گذرد ببرد آن را ( ر ب ) .
( 16 ) - آمادهء جنگ شدن ( ر ب ) .
( 17 ) - مشارزه نزاع ، ستيزه ( از ر ب ) .
( 18 ) - مشت زدن ( ر ب ) .
( 19 ) - نيزه زدن ( ر ب ) .