خودنمائى در آمده تا قصبهء « جوين » « 1 » توسن دليرى ارتماض « 2 » داده به آن ناحيه حكّام برگماشت ، و مثل « جزح [ 1 ] جوين من سويق غيره » « 3 » را به كار برد ، و مفاد « عاط به غير أنواط » « 4 » را عامل شد . امّا حضرت نادرى با درّى سيف « 5 » امور مرو را به قدر مقدور انقدار « 6 » و به رادع « 7 » تخم مرو « 8 » حكمت عملى ، و كمادات « 9 » تدابير حاذقانه ، مادّهء دماميل « 10 » فساد و بثور « 11 » ثبور « 12 » را از ابدان ملك ارتداع « 13 » و انحدار « 14 » داده أشهب « 15 » شهاب سير را
« رُجُوماً لِلشَّياطِينِ »
« 16 » بجانب ارض سپهر قرين عنان تاب ساخت .
ملك محمود را [ 2 ] هنوز در سمت جوين نهال مقصود از جوى نمايش و منهل « 17 » حصول ارتوا « 18 » نيافته بود كه خبر انصراف موكب و الا از مرو مروىّ و مسموع گشته ، دانست كه زمانه با مجارى « 19 » احوالش نامجارى « 20 » و دولت با مخازى [ 3 ] « 21 » اعمالش مبارى « 22 »
هامش
[ 1 ] - ط ، حدج .
[ 2 ] - يو ، ملك را .
[ 3 ] - يو ، مخارى .
( 1 ) - شهرى است بين بسطام و نيشابور ( معجم البلدان ) .
( 2 ) - در جستن اسب ( ر ب ) . جهانيدن .
( 3 ) - دهش جوين ( نام مردى ) از قاووت ديگرى است .
( 4 ) - عطو بمعنى تناول است و انواط جمع نوط و آن هر چيز معلق بود گويند او چنگ مىافكند بر جائى كه قلاب نيست . اين مثال براى كسى زنند كه ادعا كند آنچه را مالك نيست . ( مجمع الامثال ) .
( 5 ) - درى السيف درخشندگى و روشنى آن ( ر ب ) .
( 6 ) - به اندازه شدن ( ر ب ) .
( 7 ) - افا ، بازدارنده ، مانع .
( 8 ) - مرو را انواعى است و از مطلق او نوع خوشبوى آن مقصود است و انواع آن منضج اورام صلبه و دمل و تخم آن لعابى و ملين است ( از تحفه ) و تخم مرو ، حكمت اضافهء مشبه به است بمشبه .
( 9 ) - ج كمادة ، لته چركين كه گرم كرده بر عضو دردناك نهند . ( ر ب ) .
( 10 ) - ج دمل .
( 11 ) - ج بئر ، آبله ريزه كه بر اندام برآيد ( ر ب ) .
( 12 ) - هلاكى . عذاب . زيان ( ر ب ) .
( 13 ) - بازداشتن .
( 14 ) - به نشيب فرودآمدن . ( ر ب ) سرازير كردن .
( 15 ) - اسب سبزخنگ ( ر ب ) .
( 16 ) - رانندگان مر ديوان را ( از آيهء 5 سورهء الملك ) .
( 17 ) - آبشخور .
( 18 ) - سير ( ر ب ) .
( 19 ) - ج مجرى ، گذران .
( 20 ) - افا باب مفاعله ، با هم رفتن ( ر ب ) موافق ، سازوار .
( 21 ) - ج مخزى ، ذلت ، رسوايى .
( 22 ) - نبردكننده ( ر ب ) .